Als Patrick Janssens in het aan de gang zijnde onderwijsdebat de kaart trekt van het vrij onderwijs, doet hij dat niet alleen omwille van electorale redenen en zijn opening naar de gelovigen. Noch denk ik dat enkel zijn persoonlijke sympathie voor het vrij onderwijs in het geding is. Hij preekt ook voor eigen parochie. Het stedelijk onderwijs in Antwerpen is niet zonder reden al van oudsher de dada van de socialisten: als parkeerterrein voor partijvrienden en kweekcentrum voor de nieuwe generaties die hen moeten vervoegen leverde het prima diensten. Elke gedachte aan een algemeen systeem van vrije scholen of aan één groot geofficialiseerd en pluralistisch net is zodoende een rode nachtmerrie. Laat alles rustig bij het oude, denken ook zij. Bij een discussie tussen vrij en officieel onderwijs kan je je nog iets voorstellen, het bestaan van twee officiële netten raakt kant noch wal. De jaarlijkse inspanning voor het Antwerpse stedelijk onderwijs is goed voor 40 miljoen Euro, op te hoesten door de Stad bovenop de leerkrachtenweddes ten laste van de Vlaamse Gemeenschap. Het verspillen van handenvol geld aan een apart net dat - theoretisch- dezelfde doelen nastreeft en - alweer in theorie - op dezelfde pluralistische wijze functioneert, is onaanvaardbaar in een land waar bijvoorbeeld het geïnformatiseerde onderwijs een hele achterstand in te lopen heeft vergeleken met andere landen van Europa. Weet u eigenlijk hoe het personeel is samengesteld van deze stedelijke scholen in Antwerpen? 3700 leerkrachten en 1700 eenheden 'ondersteunend personeel' (waaronder 700 poetsvrouwen), bijna een verhouding van één op twee. Voor mij is sociale politiek in de eerste plaats het garanderen van gelijke kansen door degelijk onderwijs voor allen, ondermeer door te investeren in onderwijzend personeel, en niet je geld vergooien aan torenhoge werkingskosten. Het plaatselijke partijcliënteel is er vast wel bij gevaren. Schepen van onderwijs Kathy Lindekens denkt nochtans dat ze het 'perfecte' alibi tevoorschijn heeft getoverd: 'het Gemeenschapsonderwijs wil ons helemaal niet overnemen'. Nogal wiedes: 180 verkommerde gebouwen voor 230 scholen, om maar iets te noemen, dat oogt niet echt aantrekkelijk. Je zal eerst drastisch moeten saneren, wat met het oog op een fusie met de athenea zinvol kan gebeuren, om een al heel wat interessanter voorstel te kunnen doen. Maar ja, daar zou het stedelijk kabinet van onderwijs de eigen agenda niet mee dienen. Doelgerichte financiële injecties met het oog op bepaalde achtergestelde leerlingenpopulaties vanwege de Stad in een eengemaakt officieel net zullen niettemin het recht van elk kind op onderwijs, want daar gaat het voor iedereen om, beter dienen dan een resem voorzieningen waar elke inwoner wel voor betaalt maar voor de eigen kinderen in een ander net niet van geniet. Laat het Mechelen van Bart Somers, dat koos voor een fusie-operatie, een voorbeeld zijn. Als je wil dat scholen evolueren naar multiideologische, multiculturele en multisociale ontmoetingsplaatsen - en wie kan daar tegen zijn? - begin je beter met eerst je eigen getto's af te breken.

Olivier Boehme