Ons land heeft dringend behoefte aan een stabiele regering met een duidelijk sociaal-economisch programma. Al meer dan acht maanden kibbelen de diverse politieke partijen over de manier waarop er een nieuwe regering kan gevormd worden. Dat gekibbel kan niet blijven doorgaan want dit schaadt ons imago in het buitenland als een stabiel land waardoor we investeringen en nieuwe jobs dreigen mis te lopen. Het wordt hoog tijd dat onze beleidsmensen nu knopen doorhakken. Ze moeten zo snel mogelijk beslissen wat we binnen de federale staatsstructuur nog samen kunnen doen, en welke bevoegdheden we beter kunnen overdragen naar de gewesten en gemeenschappen. Separatisme is alvast uit den boze. Als we menen dat België nog een toekomst heeft dan is de invoering van een federale kieskring onontbeerlijk. Alleen op die manier krijgen we in het parlement vertegenwoordigers die zich verantwoordelijk voelen voor de belangen van al onze landgenoten. Een dergelijke versterking van de federale staatsstructuur is niet tegengesteld met een verdere overdracht van bevoegdheden. Zo zou de verantwoordelijkheid voor een dynamisch tewerkstellingsbeleid het best bij de gewesten komen te liggen. Het is dus nodig dat aan beide kanten van de taalgrens enkele taboes sneuvelen teneinde de welvaart van onze landgenoten veilig te stellen.

Waar we nood aan hebben is meer rationaliteit en minder emotionaliteit in het politieke debat. We moeten afstappen van de sloganeske argumentatie dat wat we zelf doen, automatisch beter is. We moeten ophouden om de anderen (in casu de Franstaligen) voor te stellen als onwillige luiaards die alleen willen profiteren van de federale staatsruif. We moeten een einde maken aan het vlaams-nationalistisch discours dat de rede lamlegt en ons voorhoudt dat we zonder de Walen in de hemel zullen terechtkomen. Ik verbaas me keer op keer over de onwil van de communautaire scherpslijpers om nog maar te luisteren naar volksvertegenwoordigers van de andere taalrol. Toen ik mijn eed als parlementslid aflegde, deed ik dat in de drie landstalen, respectievelijk Nederlands, Frans en Duits. Daarmee wilde ik aangeven dat ik mij zal inzetten voor al onze landgenoten. Nog tijdens mijn eedaflegging werd ik al uitgefloten door vlaams-nationalisten die mij verweten een ‘franskiljon’ te zijn, iemand die danst naar de pijpen van de Belgische elite en me bestempelden als ‘een slechte Vlaming’. Ik vond (en vind) die houding onvolwassen, kortzichtig en tegelijk beangstigend. Het toont immers aan dat een groeiend deel in ons parlement openlijk of verdoken aanstuurt op de splitsing van ons land.

In feite voeren de separatisten een ranzig populistisch discours. Zij proberen alle problemen die we kennen af te wentelen op de Franstaligen, de vreemdelingen, de moslims, de rijken, de werklozen, enzovoort. Zij spelen in de angst voor de ‘Ander’ en op de onzekerheid die de globalisering, de migratie en de economische omwentelingen met zich meebrengen. Hun boodschap is even eenvoudig als vals: ons afschermen voor de boze buitenwereld zodat ‘onze’ welvaart verzekerd blijft. Wat zij niet vertellen is dat een dergelijke afscherming en protectionisme tegenover de rest van de wereld ons juist zou meesleuren in een algemene verarming, in het doven van elke vorm van creativiteit en in het verlies van talloze investeringen en jobs. Wie zijn deuren afgrendelt blijft stilstaan en gaat langzaam maar zeker achteruit. Wie de veranderende wereld met een open blik tegemoet gaat en anticipeert op de nieuwe uitdagingen zorgt voor komende welvaart, zekerheid en veiligheid. Het wordt hoog tijd dat verantwoordelijke politici en burgers tegen die separatistische tendens ingaan. Al wie het begrip ‘solidariteit’ genegen is, moet in de komende weken zijn of haar stem verheffen. Zowel bedrijfsleiders, vakbonden, mutualiteiten, milieugroeperingen, sociale organisaties als gewone burgers moeten beseffen dat het vlaams-nationalistisch discours leidt tot verarming, wederzijds wantrouwen en intolerantie. Er is niets op tegen om Vlaanderen sterker te maken, maar dat mag niet ten koste gaan van onze federale staatsstructuur.

Deze tekst is niet alleen bestemd als waarschuwing tegenover de openlijke separatisten in tal van andere partijen, maar ook tegen de tendens binnen de Open Vld om de communautaire problematiek voorrang te geven op de sociaal-economische thema’s. Sommige Open Vld'ers zeggen dat dit ook moet, teneinde te beschikken over de nodige hefbomen om onze regio weerbaarder te maken in de toekomst, en ze hebben gelijk. Alleen mogen ze dan ook niet de andere voorwaarde vergeten: het versterken van het federale niveau. Ze mogen niet vergeten dat de staatshervorming alleen maar een middel is en geen doel op zich, zoals vlaams-nationalisten dat zien. Liberalen hebben zich nooit goed gevoeld in een nationalistisch discours. Liberalen keren zich instinctmatig maar ook rationeel tegenover elke tendens naar groepsvorming waarin de eigen identiteit ondergeschikt wordt gemaakt aan een vermeende collectieve identiteit. Net als de Peruaanse schrijver Mario Vargas Llosa vermoed ik achter elk pleidooi voor de verdediging van een groepsidentiteit een complot tegen de individuele vrijheid. Groepsidentiteit is een vals begrip en zorgt voor een ontmenselijking. In die zin zal ik mensen nooit beoordelen als ‘goede’ of ‘slechte’ Vlamingen, ‘goede’ en ‘slechte’ Belgen of ‘goede’ of ‘slechte’ Europeanen. De enige identiteit die we met zijn allen gemeen hebben is het wereldburgerschap. Het besef dat elke mens een uniek wezen is die beschikt over een aantal onaantastbare rechten en vrijheden.

Open Vld zal hopelijk in de komende maanden en jaren verder de weg opgaan van een progressieve volkspartij. Een partij die beseft dat veranderingen noodzakelijk zijn om onze welvaart veilig te stellen, zowel op sociaal-economisch als maatschappelijk vlak. Een partij die resoluut kiest voor vernieuwing en daarmee ingaat tegen de angst en onzekerheid die anderen ons willen aanpraten. Een partij die meer dan wie ook beseft dat het beter is om mensen te verenigen dan ze te verdelen.

Mathias De Clercq

Mathias De Clercq

Links

mailto:mathias@liberales.be