De christen-democraten maken het weer eens al te bont. Nochtans zijn ze naar de laatste verkiezingen getrokken met slogans in de stijl van ‘een ernstig bestuur’. En dan hoor je ineens het volgende: ‘Volgens die ernstige christen-democraten moet de openbare omroep een minimum aantal kijkers halen, maar vooral niet op een maximum aantal kijkers uitkomen’. Een maximum aantal? Wat is dat nu voor onzin? Als een televisieprogramma goed is, mag het toch door iedereen die het wil bekeken worden. En als je dan quota invoert? Waarom dan alleen voor de openbare omroep, en niet voor de andere zenders?

Hoe ga je dit dan realiseren? De kijkcijfertellers automatisch in verbinding stellen met de openbare omroep, en van zodra het maximum overschreden wordt, de stekker eruit trekken? Of eens de jaarcijfers bereikt zijn, alle uitzendingen stopzetten, voor de rest van het jaar? Dit is toch niet realistisch? Hier is toch niet over nagedacht. Ik vraag me af waar sommigen met hun gedachten zitten als ze een dergelijk voorstel naar buiten brengen? Dit is trouwens de zoveelste slag die men probeert toe te brengen aan de openbare omroep. De commerciële zenders willen de openbare omroep het sponsorgeld ontnemen. Dit is een laag bij de grondse aanval op een goed functionerende concurrent. Neem uw concurrent gewoon zijn centen af, dan win je vanzelfsprekend de concurrentiestrijd.

Als je alleen op zo’n manier de concurrentiestrijd kan winnen, zegt dat eigenlijk heel veel over de werking van de commerciële zenders. In plaats van energie te verspillen in het zoeken naar middelen om de concurrentie het zwijgen op te leggen, zou er veel beter energie gestopt worden in het oplossen van de volgende vraag: Hoe kunnen de commerciële zenders betere programma’s maken, zodat de mensen naar de commerciële zenders kijken en niet langer naar de openbare omroep? Dit is de enige correcte manier om met concurrentie om te gaan.

De openbare omroep bekomt zijn financiële middelen, deels uit een overheidsdotatie en deels uit sponsoring. De commerciële zenders halen hun inkomsten uit reclame en sponsoring. Dit lijkt mij een logische gang van zaken. Er kan wel onderzocht worden of minder sponsoring mogelijk is. Alhoewel het volgens mij niet veel zin heeft. De openbare omroep levert nu schitterend werk. De kwaliteit van de meeste programma’s is hoog. Laat dit zo blijven. Daarom moet er ook niet te veel aan het bestuur van de openbare omroep gesleuteld worden, ‘never change a winning team’ geldt hier ook.

Waarom dan geen strengere reclame regels opleggen aan de commerciële zenders? Bijvoorbeeld waarom komt er geen verbod of ernstige beperking op reclame tijdens de programma’s? Een programma of een film 3 keer of meer onderbreken om enkele commerciële berichten rond te sturen is van het goede te veel. Misschien verklaart deze overvloed aan reclameboodschappen ook het afhaken van de kijkers. En dus de reden waarom de openbare omroep meer kijkers heeft. Dat blijkt trouwens uit een krantenartikel van enige tijd geleden, waar enkele professoren verklaarden dat het inperken van de radioreclame bij de openbare omroep slecht zou zijn voor de commerciële radio’s, omdat de luisteraars dan massaal de reclamevrije programma’s van de openbare omroep zouden verkiezen.

Vroeger was er een probleem. De openbare omroep had een monopolie, wat resulteerde in een vrij lage kwaliteit. Na de komst van de commerciële televisie heeft de openbare omroep het enkele jaren heel erg moeilijk gehad. Met enkele reorganisaties en een nieuw management is er keihard gewerkt om de achterstand in te halen. Een van de belangrijkste middelen om de achterstand goed te maken was het aanzienlijk verhogen van de kwaliteit van de programma’s. En dit is wonderwel gelukt.

Misschien een idee om de strijdbijl te kunnen begraven. Waarom gaan de verschillende zenders niet op bepaalde punten intensief samenwerken? Tijdens de zomer waren de commerciële zenders razend (jaloers) op de sportzender van de openbare omroep. Al jaren is er, tussen de verschillende zenders, om de haverklap een opbod om bepaalde exclusieve uitzendrechten voor sportmanifestaties te verkrijgen. Hierdoor ontstaat er een opbod en wordt er voor elke sporttak eigenlijk veel te veel betaald. Waarom kunnen de verschillende zenders geen overeenkomst bereiken? Samen onderhandelen met de voetbalbond, de wielerbond, etc. Dan kan alles op één gemeenschappelijke sportzender uitgezonden worden. Dan is er, tussen de verschillende zenders, geen concurrentie meer, althans wat de dure sportprogramma’s betreft. Dan blijft er meer geld over om andere programma’s te ontwikkelen. Samenwerking kan hier dus een positief resultaat opleveren.

Het heeft toch geen enkele zin om opnieuw een media oorlog te ontketenen. Samenwerken waar het kan, is de boodschap. Iedereen houdt zijn eigen huisstijl. Dit kan alleen maar leiden tot een tevreden kijkpubliek, en dat is toch nog altijd de hoofdzaak.

Werner Vanderleen

Werner Vanderleen

Links

Werner.Vanderleen@realsoftware.be