De Vlaamse verkiezingen staan weer voor de deur. Na een legislatuur van 5 jaar wordt het Vlaams parlement vervangen. Goed een jaar na de laatste federale verkiezingen gaan we met z’n allen terug naar de stembus. En wat blijkt, op de meeste lijsten staan dezelfde namen als vorig jaar, meestal in een andere volgorde, maar toch. Sommige partijen laten zelfs openlijk blijken, dat na 13 juni hun ministers niet noodzakelijk nog minister zullen zijn.

Er is dus weer een grote ministercarrousel in aantocht. Ik stel mij de vraag of dit wel zo’n goed idee is. Dit is een aanwijzing als zouden de kandidaten, die nu naar de gunsten van de kiezer dingen eigenlijk niet goed genoeg zijn. En dat geloof ik eigenlijk niet. Bovendien is de federale regering nu al bijna een jaar compleet verlamd door de komende Vlaamse verkiezingen, en is men van plan om daar nog enkele maanden aan toe te voegen omdat de nieuwe excellenties zich zullen moeten gaan inwerken in voor hen totaal nieuwe materies.

Daarom wil ik hier een pleidooi opstarten om tot twee soorten politici te komen. Federale politici en Vlaamse politici. Dit wil niet zeggen dat er nooit meer een politicus van het ene niveau naar het andere kan switchen. Dat kan men nooit tegengaan. Maar wel zou een regering moeten samengesteld worden uit de verkozen leden van een bepaald parlement. Uiteraard indien het desbetreffende regeringslid een verkozen politicus is. Op die manier zal men er op termijn ook in slagen om federaal en gewestelijk normaal te kunnen verder werken, als er op het andere niveau verkiezingen georganiseerd worden. Dit is een leerproces waar we als jonge federale staat doorheen moeten. Maar de voordelen zullen uiteindelijk de bovenhand halen.

Het alternatief dat de ronde doet om alle verkiezingen weer te gaan samenvoegen lijkt mij moeilijker te realiseren. Het Vlaams parlement kan niet ontbonden worden. Het Federale parlement kan dat wel. We kunnen moeilijk de Vlaamse politici gaan beoordelen, als het in het federaal parlement niet goed loopt, de regering valt en er vervroegde verkiezingen worden uitgeschreven. Anderzijds kan men het zich niet veroorloven om op federaal niveau nog meerdere jaren verder te moeten met een meerderheid die niet meer werkt. Bovendien is er een verschil in duur van de legislatuur. De legislatuur van het Vlaams parlement is vijf jaar en de legislatuur in het federaal parlement duurt vier jaar.

Het gescheiden houden van beide verkiezingen én de bijhorende politici heeft als groot voordeel dat de burgers veel duidelijker gaan weten wie zich waar mee bezig houdt. Nu is dat niet meer zo duidelijk. Nu heb je een volksvertegenwoordiger die Nationaal verkozen wordt, en dan na enkele weken plots minister wordt in de Vlaamse regering. Ook de omgekeerde bewegingen gebeuren. Dat maakt de verwarring alleen maar groter.

Hier heeft de burger geen enkele boodschap aan. Dit vergroot de afstand tussen de politiek en de burger. En daar moeten we nu maar eens einde aan maken. Daarom volgende oproep aan alle partijverantwoordelijken: na de Vlaamse verkiezingen van 13 juni eerstkomend kan het niet meer de bedoeling zijn om een hele ministercarrousel op poten te zetten. Bij de politici, die in het Vlaams parlement zullen zetelen na 13 juni, zitten voldoende capabele persoonlijkheden om een uitstekende Vlaamse regering te vormen. Dus is er zeker geen nood aan ministers van de Federale regering, die gaan overstappen naar de Vlaamse regering. Laten we beginnen met het feitelijk splitsen van de politici in politici die zich federaal engageren, en de politici die zich op het Vlaamse niveau engageren.

Werner Vanderleen

Werner Vanderleen