Binnen een klein jaar zijn er opnieuw gemeenteraadsverkiezingen. Daarbij zijn de ogen vooral gericht op Antwerpen waar het extreem-rechtse Vlaams Belang al meer dan één derde van de stemmen haalt. In zijn campagne om burgemeester te worden van de Scheldestad volgt kopman Filip Dewinter een dubbele strategie. Enerzijds een harde demonisering van de vreemdelingen als de bron van alle kwaad, anderzijds een ophemeling van de Joodse gemeenschap als een toonbeeld van integratie en tolerantie. Dewinter beseft heel goed hoe gevoelig de Joodse gemeenschap is voor het antisemitisme dat binnen de radicale moslimwereld aanwezig is. Door van moslims een gemeenschappelijke vijand te maken hoopt het Vlaams Belang nieuwe stemmen te halen die Dewinter uiteindelijk in de burgemeesterszetel op ‘t Schoon Verdiep kunnen tillen. Daarmee past hij zonder enige schroom het principe toe van ‘de vijand van mijn vijand is mijn vriend’. In een interview met de Israëlische krant Haaretz vertelde Filip Dewinter dat hij niets te maken heeft met holocaustontkenners, dat hij zich kant tegen neonazi's, dat de collaboratie met Hitler een vergissing was en dat joden onder het Vlaams Belang niets te vrezen hebben.

Maar hoe moeten we dat rijmen met de voortdurende blijken van sympathie van leiders en medestanders van het Vlaams Belang met het nazisme, het antisemitisme en de ontkenners van de Holocaust? In het laatste nummer van het partijblad van het Vlaams Belang staat een bladzijde lange lofzang op Bert Eriksson, de voormalige leider van het VMO (de Vlaamse Militanten Orde) en voormalig lid van de Hitlerjeugd Vlaanderen. Hij verklaarde ooit dat Adolf Hitler maar één fout had gemaakt, namelijk de oorlog te verliezen. Wat te denken van de aanwezigheid van Filip Dewinter op de IJzerwake eind augustus 2004 waar ex-VNV-voorman Staf De Clercq als een held werd geëerd. Dezelfde Staf De Clercq die in het partijblad Volk en Staat schreef dat ‘de Joden geen recht hebben zich onder ons voor te doen als gelijkgerechtigden. Waar zij op straat, in de rijen voor de winkels, in de middelen van vervoer het woord willen nemen, moet hen het zwijgen worden opgelegd, niet alleen omdat zij principieel ongelijk hebben doch omdat zij Joden zijn en geen stem in het kapittel hebben.’ Diezelfde, door het Vlaams Belang vereerde Staf De Clercq was razend op het Brusselse stadsbestuur dat in juni 1942 weigerde om de Duitse verordening om elke jood op haar grondgebied een davidster te geven en organiseerde dat dan zelf met bevriende organisaties. Toen de jacht op de joden begon maande hij zijn mensen aan om de Duitsers te helpen en namen en adressen van joden door te spelen aan de SS.

Nog opmerkelijker is hoezeer personaliteiten van het Vlaams Belang blijven koketteren met prominente antisemieten en negationisten. Zo ontwaarde een journalist op het bureel van Filip Dewinter een foto waarop de voorman van het Vlaams Belang samen met zijn Franse geestesgenoot Jean-Marie Le Pen staat. Die laatste is een negationist die de gaskamers van de Tweede Wereldoorlog ‘een détail in de geschiedenis’ noemde. Hij werd veroordeeld omdat hij de naam van de toenmalige Franse minister van Openbaar Ambt Michel Durafour gebruikte in de woordspeling Durafour-crématoir, een verbrandingsoven. Het is dezelfde Le Pen die door het Vlaams Belang aanzien wordt als een vriend. In 2002 feliciteerde Frank Vanhecke hem nog met zijn verkiezingsresultaat bij de presidentsverkiezingen en op het internet staan foto’s van een breed lachende Filip Dewinter die samen met Le Pen het glas heft (zie http://www.lsp-mas.be/lsp/2002/lependewinter.gif). Enige tijd later raakte bekend dat Koen Dillen, zoon van Karel Dillen, en thans Europees parlementslid voor het Vlaams Belang, op 11 juli 1992 een bezoekje bracht aan Léon Degrelle, de voormalige leider van het extreem-rechtse Rex en gewezen SS-Obersturmbannführer bij de Waffen-SS die in het Spaanse Malaga woonde. Degrelle was een uitgesproken negationist die de holocaust omschreef als een joods verzinsel. Ook de jonge Dillen heft vrolijk het glas met de voormalige antisemitische SS-leider (zie http://www.resistances.be/ednazi.html).

Deze week publiceerde het Vlaams Belang op haar website enkele foto’s van een vriendschappelijke bijeenkomst van extreem rechtse partijen in Wenen. Op een van de foto’s zien we een breed lachende Marie Rose Morel, Vlaams parlementslid, samen met Volev Siderov, de leider van de extreem-rechtse partij Ataka in Bulgarije (zie http://www.vlaamsbelang.be/index.php?p=0&id=1144). Niets ongewoons zult u zeggen, gewoon wat rechtse politici onder elkaar. Maar een blik op het verleden van de Bulgaarse extreme nationalist geeft een onthullend beeld. Tot een jaar terug was Volev Siderov actief als journalist en schrijver van ondermeer de boeken The Boomerang of Evil (2002) en The Power of Mammon (2004) waarin hij zich duidelijk profileert als een Holocaustontkenner en sympathisant van het nazisme. In zijn eerste boek had hij het over ‘the lie of the Holocaust’ als een truck van de joden om zoveel mogelijk schadevergoedingen te bekomen. Tegelijk stelde hij de joden verantwoordelijk voor de dood van 66 miljoen Russen. In zijn volgende boek ging hij nog een stap verder en spuit hij pure antisemitische haat. Zo zou de wereld – net zoals men beweerde in de valse Protocollen van de Wijzen van Zion – gedomineerd worden door joden. De joden zouden de VS in hun greep hebben en erop uit zijn het christendom te vernietigen. ‘The genocide against the Russian, Bulgarian and other Orthodox Christian peoples was conducted under the direct leadership of Talmunist circles in the west, led by the Rothschild family’. Dat schreef Siderov nauwelijks één jaar geleden.

Even erg is dat de tafel- en geestesgenoot van Marie Rose Morel inhakt op de Roma-zigeuners, de groep die na de joden door de nazi’s het meest werd geviseerd en uitgeroeid in Auschwitz en andere vernietigingskampen. In zijn propaganda voor de verkiezingen van dit jaar had Siderov het over ‘Bulgaria for the Bulgarians’ en spuwde hij de Roma-zigeuners uit als een crimineel volk. Met zijn extreem-nationalistisch en racistisch discours haalde Volen Siderov op 25 juni 2005 acht procent van de stemmen en sindsdien lijkt zijn aanhang alleen maar te groeien. En met zo een antisemiet en racist zit Marie Rose Morel als bloedbroeders aan tafel! Wat kan je nog geloven van het charmeoffensief van Dewinter ten aanzien van de Joodse gemeenschap als ze tegelijk aanpappen met antisemitische figuren als Jean-Marie Le Pen, Leon Degrelle en Volen Siderov? De glunderende blik van Marie Rose Morel naast Siderov demonstreert alvast treffend de twee gezichten van het Vlaams Belang.

Dirk Verhofstadt

Dirk Verhofstadt

Links

mailto:verhofstadt.dirk@pandora.be