Osip Mandelstam (1891-1938) wordt beschouwd als de belangrijkste Russische dichter van de 20ste eeuw. In zijn essay Het humanisme en de huidige tijd wees hij op het gevaar dat oude humanistische waarden verloren dreigden te gaan in de nieuwe Sovjet-staat. Na de publicatie van zijn gedichtenbundel Tristia kwam hij als onafhankelijke dichter in conflict met de machthebbers. Hij weigerde zich te plooien naar de richtlijnen van de overheid. In 1934 schreef hij een hekeldicht op Stalin en werd prompt verbannen naar de provinciestad Voronezj. Drie jaar later mocht hij terugkeren naar Moskou maar werd opnieuw opgepakt. Hij stierf uiteindelijk in 1938 in een Siberisch doorgangskamp.

Hierna volgt het hekeldicht van Osip Mandelstam op Stalin waardoor hij werd opgepakt.

De heerser

Wij leven zonder onder onze voeten ons land te voelen Onze woorden zijn niet verder dan op tien pas te horen Maar waar nog een half gesprekje plaats vindt, Wordt de Kremlin-bewoner uit de bergen * vermeld, de wurger en boerendoder. Zijn dikke vingers zijn vet als wormen En zijn woorden zijn onwrikbaar als loden gewichten. Zijn kakkerlakkensnor lacht En zijn beenkappen glanzen. Hij is omgeven door een bende slankhalzige leiders En hij maakt gebruik van de slavendiensten van halfmensen. Zij fluiten, miauwen of janken, Alleen hij oreert en port met zijn vinger. Hij smeedt series besluiten als hoefijzers Die hij mikt op je voorhoofd, je kruis of je oog. En iedere terechtstelling is een traktatie Voor de Osseet* met de brede borstkas.

* Stalin was Georgiër, geboren uit het Kaukasische bergvolk van de Osseten.

Osip Mandelstam

Links

http://www.kirjasto.sci.fi/mandelst.htm