Sjalamov was een Sovjet-Russische schrijver. Hij werd gearresteerd in 1927 na verspreiding van het boek Testament van Lenin waarin hij Lenin liet twijfelen over de geschiktheid van Stalin als zijn opvolger. Hij kreeg toen drie jaar dwangarbeid. Hij werd opnieuw gearresteerd in 1937 wegens zogenaamde contrarevolutionaire trotskistische praktijken en gevangengezet. Tweeëntwintig jaar bracht Varlam Sjalamov in Russische strafkampen door, waarvan zeventien jaar in de mijnstreek van Kolyma, diep in het noordoosten van Siberië.

Na de dood van Stalin publiceerde hij Verhalen uit Kolyma. In de Siberische strafkampen kwamen miljoenen mensen om het leven door het hard labeur, het vreselijke klimaat, ziektes, het gebrek aan voedsel en de willekeur van de kampbewakers. De auteur geeft op een sobere, haast emotieloze en daardoor aangrijpender manier de ervaringen van de gevangene en de geleidelijke ontmenselijking van zijn bestaan weer. In zijn verhalen speelt de natuur een grote rol. Wanneer alle gevoelens de mens verlaten hebben, biedt de natuur een laatste houvast, een laatste hoop.

De verhalen van Varlam Sjalamov die al in de jaren zestig in de Sovjetunie in clandestiene uitgaven circuleerden, werden in het Westen pas in 1978 gepubliceerd. In het Nederlands taalgebied verscheen in 1982 een eerste uitgave van Kolyma: verhalen uit de Goelag-archipel, in 1996 verscheen Verhalen uit Kolyma en in 2001 het volledige boek Berichten uit Kolyma een werkstuk van 900 bladzijden uitgegeven bij De Bezige Bij.

Varlam Sjalamov

Links

http://s98.middlebury.edu/RU152A/STUDENTS/Shalamov/main.html