De film gaat over een serie foto’s die de wereld, de oorlog en Amerika’s beeld van zichzelf veranderden. Binnen 100 jaar zullen die foto’s allicht de oorlog in Irak definiëren – meer bepaald drie iconische foto’s die genomen werden door soldaten van de 372e MP Compagnie – Lynndie England die met een gevangene aan een leiband poseert; de man met een kap over zijn hoofd die op een krat staat en elektroden aan zijn vingers heeft hangen; en de piramide van naakte gevangenen. In zijn nieuwe film toont Errol Morris hoe de foto’s zowel dienden om de gruwel van wat er in Abu Ghraib gebeurde aan de kaak te stellen als om de affaire in de doofpot te steken vermits ze het publiek ertoe aanzetten te denken dat de wandaden slechts het werk waren van enkele gestoorde soldaten.

Abu Ghraib was een gevaarlijke, ordeloze instelling die te kampen had met een gebrek aan personeel en voorraden en voortdurend onder mortiervuur lag. Toch was het geen toeval dat deze misbruiken gebeurden. De film onderzoekt de context en het verhaal van deze foto’s. Waarom werden ze genomen ? Wat gebeurde er buiten beeld ? Iedereen wist van de foto’s, maar niemand wist wat erachter zat. Het was Morris’ bedoeling te praten met de soldaten die de foto’s namen en degenen die erop stonden – om de foto’s en degenen die ze maakten te begrijpen.

Tenslotte gaat de film over een groep jonge mensen die naar de oorlog gestuurd werden. Het is dus een oorlogsverhaal dat ook toont hoe een kleine groep gewone soldaten de schuld kregen voor beleidsbeslissingen en een oorlog die uit de hand liep. Abu Ghraib was een wereld waarin nagenoeg niemand opgeleid was voor de taken die ze moesten uitvoeren, waar iedereen wist wat er gebeurde, en niemand het aan het licht wou brengen. Een wereld waarin geen regels meer golden, en de wet plaats had gemaakt voor tuchteloosheid. Morris zegt “Mijn vorige film, The Fog of War, ging over een persoon die aan de top van de macht stond, Robert McNamara. Dit keer wilde ik een film maken over de mensen onderaan de piramide, 'de kleine man’. Een verhaal dat de wereld volgens mij moet zien en horen.”

Errol Morris

Links

http://www.sonyclassics.com/standardoperatingprocedure/