In 1969 maakte de laatstejaarsstudent Ralph Arlyck een onthutsend portret van zijn 4-jarige buurjongen Sean. Het blonde, stralende kind woonde tijdens de hoogdagen van het peace&love-tijdperk met zijn ouders in de commune van Haight Ashbury in San Francisco. Het was de tijd van de bestormingen van de San Francisco universiteit, de wijk van Haight werd overspoeld door zwervers en idealisten en op het appartement van Seans ouders kwamen ze allemaal over de vloer. Sean praatte voluit over marihuana-gebruik, het samenwonen met speed freaks en schokte de wereld met de woorden 'Sure, I smoke pot'. De film veroorzaakte veel opschudding en Sean werd door het establishment gezien als symbool van de excessen van de hippiecultuur, de linkse intellectuelen daarentegen zagen in hem de hoop voor de toekomst. Arlyck vroeg zich af hoe het de kleine Sean zou vergaan zijn, hoe hij terugkijkt op zijn turbulente jeugdjaren en wat hij nu, als volwassene, denkt van idealen die hem destijds met de paplepel werden ingegoten. En wat blijkt? De kleine hippie Sean heeft plaatsgemaakt voor een huisje-tuintje-boompje leventje en is lang niet meer zo vol vertrouwen in de wereld. Parallel aan het leven van Sean vertelt de filmmaker zijn autobiografische verhaal - zo gaat Following Sean niet alleen over één leven, maar over een hele generatie.

Ralph Arlyck

Links

http://www.followingsean.com/