Van zaterdag 28 november tot zaterdag 5 december kiezen de leden van Open Vld een nieuwe voorzitter en twee ‘running-mates’. Daarvoor zijn er drie teams van kandidaten. Alexander De Croo met Vincent Van Quickenborne en Patricia Ceyssens, Marino Keulen met Annick De Ridder en Yves Deswaene, en Gwendolyn Rutten met Dirk Van Mechelen en Dirk Sterckx. De voorbije weken voerden ze al verschillende debatten. Liberales legde aan elk van de kandidaat-voorzitters een reeks inhoudelijke vragen voor. Wat is voor hen het liberalisme? Wat zijn hun belangrijkste strijdpunten? En door wie laten ze zich inspireren? Interview door Andreas Tirez.

Wat zijn voor u de kernwaarden van het liberalisme?

Alexander De Croo: Het liberalisme staat voor vrijheid en vooruitgang. De wil dat de komende generatie het beter heeft dan de huidige zit diep in ons. Het liberalisme is een emancipatorisch verhaal, waar wij aan iedereen gelijke startkansen willen geven. Maar als overheid gelijke startkansen garanderen wil ook zeggen dat er een individuele verantwoordelijkheid is om die te benutten. De individuele vrijheid staat centraal in het liberalisme. Wij gaan uit van de kracht van het individu. Maar de individuele vrijheid stopt steeds daar waar ze interfereert met de rechtmatige vrijheden van anderen.

Marino Keulen: In de eerste plaats vrijheid. Vrijheid voor mensen om hun dromen en hun geluk na te streven. Vrijheid voor elk individu om haar leven uit te bouwen zoals zij dat wenst, met als grens de vrijheid van anderen. Vrijheid van denken, van ondernemen, in het persoonlijke leven. Vrijheid om anders te zijn. In de tweede plaats verantwoordelijkheid. Wie vrij is om keuzes te maken, draagt ook de verantwoordelijkheid voor zijn gedrag. Wie zich inspant mag daarvoor beloond worden. Wie fouten maakt moet daarvan de gevolgen dragen. Ten derde emancipatie. Liberalen bouwen een samenleving op vanuit het individu. Maar mensen zijn geen eilanden. Wie streeft naar het vergroten van de individuele vrijheid voor iedereen, streeft ook naar een samenleving waarin mensen kansen krijgen. Een beleid dat mensen emancipeert, dat mensen kansen en herkansingen geeft, is bij uitstek een liberaal beleid. Niet iedereen is in staat de vrijheid en de verantwoordelijkheid te dragen. We laten die mensen niet achter, maar we doen er alles aan om hen op eigen benen te leren staan. Een liberaal spant zich dus ook in om de vrijheid van anderen te vergroten. Ten vierde openheid. Voor liberalen is er geen vooraf bestaande waarheid die iedereen moet aanvaarden, er zijn geen dogma’s in de politiek. Als liberalen staan we open voor dialoog, voor wat anders is. We proberen de wereld zonder vooroordelen tegemoet te treden, en geloven in de kracht van de rede en de wil van vrije individuen om een leefbare wereld te creëren. Bij de liberalen is iedereen welkom. Ten slotte wederzijds respect. Wij brengen respect op voor ieders mening, overtuiging, afkomst of geaardheid.

Gwendolyn Rutten: Vrijheid, gelijke startkansen en rechtvaardigheid.

Moet de ideologische koers van Open Vld veranderen? Waarom wel of waarom niet?

Alexander De Croo: De ideologische koers van de partij is de afgelopen decennia sterk verankerd in talrijke beginselverklaringen en congressen. Waar het aan mangelt zijn niet onze beginselverklaringen, maar wel onze beginselvastheid. Te vaak hebben we compromissen gesloten waarbij we te veel water in onze liberale wijn hebben gedaan. De Vld moet echter een ambitieuze ideologisch gedreven partij blijven. De nadruk moet echter gelegd worden op toegepast liberalisme: ambitieuze liberale oplossingen voor maatschappelijke problemen. De Vld moet geen centrum partij zijn.

Marino Keulen: We moeten het liberalisme niet heruitvinden. Het programma van Open Vld, tot stand gekomen op talloze congressen is een rijk en bij uitstek liberaal programma. Dit moet uiteraard regelmatig geëvalueerd worden en meegaan met de veranderingen in Vlaanderen en in de wereld, maar er is geen nood aan een revolutie. Wat wel moet gebeuren, is dat dit programma breed en met overtuiging moet uitgedragen worden. Open Vld moet met evenveel overtuiging de liberale visie op bijvoorbeeld onderwijs, diversiteit, welzijn of ecologie uitdragen, als dat we doen met bijvoorbeeld fiscaliteit en overheidsfinanciën. Open Vld moet ook regelmatig zijn programma durven toetsen aan wat we realiseren in de meerderheden waaraan we deelnemen. Het moet duidelijk zijn dat elke regeringsdeelname ook moet leiden tot de verwezenlijking van een substantieel deel van ons programma. Tenslotte moet Open Vld op afzienbare termijn terug het voortouw nemen in de grote debatten. We moeten in staat zijn naar buiten te komen met een blauwdruk voor de grote uitdagingen waar we in ons land en de wereld voor staan: de plaats van Vlaanderen in België en in de Europese Unie, onze sociale zekerheid, de begroting en de overheidsfinanciering, de ecologische uitdaging en een fiscaliteit die werken en ondernemen niet ontmoedigt.

Gwendolyn Rutten: Neen. Niet veranderen, wel aanvullen. Het manifest van Oxford is de basis van het hedendaags Europees liberalisme. Met aanvullen bedoel ik dat we ons ook ideologisch moeten richten op de uitdaging van de klimaatverandering en het heropleven van nationalisme en religieus fanatisme in de wereld.

Wat zijn de kerntaken van de overheid? Welke taken die de overheid thans uitoefent moeten volgens u worden afgestoten?

Alexander De Croo: De overheid moet actief zijn in die domeinen waar zij een maatschappelijke meerwaarde kan bieden. Bij een aantal zaken is dat per definitie zo: de democratische rechtstaat, organisatie van basissolidariteit, enz... Bij een aantal huidige activiteiten van de overheid is het duidelijk dat die maatschappelijke meerwaarde heel klein of onbestaande is. Vaak is die activiteit zelfs zeer storend voor een goede marktwerking. Zo staat de overheid telkens voor de keuze tussen een vet dividend van Belgacom om de kas te spijzen of echte concurrentie met betere prijzen voor de telecomklant. Dit belangenconflict moet stoppen. De overheid moet zich terugtrekken uit private ondernemingen waar zij geen meerwaarde heeft, zoals Belgacom, De Post of de Brusselse luchthaven.

Marino Keulen: De overheid is verantwoordelijk voor veiligheid en rechtszekerheid, zij moet een publieke ruimte garanderen waarin individuen zich economisch, cultureel, sociaal en politiek kunnen ontplooien. Zij moet een faire werking van de vrije markt garanderen. De overheid moet geen gelijkheid tussen haar burgers nastreven. Wie zich inspant, wie creatief is, wie risico’s neemt, moet daar ook voor beloond worden. De overheid heeft wel een verantwoordelijkheid om voor iedereen kansen te creëren en mensen aan te moedigen niet bij de pakken te blijven zitten of zich in hun lot te schikken. Maar uiteindelijk is het ieders verantwoordelijkheid om geboden kansen ook aan te grijpen. Als liberalen kunnen we er ons niet bij neerleggen dat voor velen de vrijheid slechts op papier bestaat. Enkele voorbeelden. Eén miljoen vrouwen wordt in ons land ooit met huiselijk geweld geconfronteerd. De zelfmoordcijfers zijn schrikwekkend hoog. Allerlei barrières beknotten de creativiteit en de lust tot ondernemen. Als we niet creatief en alert zijn loopt de mensheid tegen haar ecologische grenzen aan. Mensen worden nog steeds gediscrimineerd omwille van hun geslacht, hun leeftijd, hun huidskleur, hun levensbeschouwing of hun seksuele geaardheid. Enzovoort. Dit is voor een liberaal niet aanvaardbaar. De overheid kan en moet een actief gelijkekansenbeleid voeren en moet strijden tegen deze mistoestanden.

Gwendolyn Rutten: Ik ben van mening dat de tegenstelling tussen ‘de zelfregulering van de markt’ (Chicago-school) en het Keynesiaans model (overheidsinterventie) een voorbijgestreefd debat is. Een van de twee Nobelprijswinnaars Economie 2009 - Williamson - maar ook wetenschappers zoals Rodik, Acemoglu en Robinson kiezen een fundamenteel andere invalshoek: die van de institutionele economie. Eerste prioriteit voor de politiek is first order economizing: get the institutions right. De kernvraag vandaag is hoe een land zijn instellingen moet hervormen om een duurzame economische groei mogelijk te maken. De focus op ‘hoe’ brengt ook een ‘wat’ om het eenvoudig te zeggen. Dat lijkt mij een interessante invalshoek voor liberalen, omdat op die manier verschillende vraagstukken samenkomen: welvaartscreatie en de rol daarin van een efficiënte overheid (ik spreek in mijn programma over een meewerkende overheid), kerntaken en staatshervorming. Heel concreet wil dat bijvoorbeeld zeggen dat we werk moeten maken van een echte regulator voor de energiemarkt. Dat is net als meer (internationale) concurrentie noodzakelijk om de markt te laten werken. In het debat over sociale zekerheid is de kernvraag een vraag naar effectiviteit van het systeem, en minder het feit dat de overheid daar een rol in speelt. Uiteraard zijn er in ons bijzonder complex en log institutioneel bestel ook taken te noemen waar de overheid weinig of niets te zoeken heeft. Het organiseren van uitzendarbeid zoals dat gebeurt door T-interim (Vlaamse overheid) is daar een voorbeeld van.

Wat zijn de belangrijkste strijdpunten voor de toekomst?

Alexander De Croo: Wij schuiven in ons programma vijf thema's naar voor. De eerste drie zijn toepasbaar op alle westerse landen: solidariteit en vergrijzing, een economische motor in een globale economie en klimaatopwarming. Specifiek voor ons land zijn er ook de thema's democratie en justitie en overheidsefficiëntie en staatshervorming. Het onderwerp multi-culturele samenleving wordt in een volgende vraag besproken. Ons volledige project met 15 concrete voorstellen kan gevonden worden op onze site http://www.teamalexanderdecroo.be. Ik pik er echter een voorbeeld uit dat me na aan het hart ligt, de inter-generationele solidariteit. De huidige generatie is bereid solidair te zijn. En ze is bereid de kost van de vergrijzing te dragen. Ze is ook bereid de consequenties te dragen van feit dat wij minder competitief zijn in de wereldeconomie dan dat het geval was bij onze ouders. Nu blijkt dat deze generatie ook een structureel tekort op onze begroting moet dragen. Als we nu geen blijk geven van verantwoordelijkheid zetten wij deze solidariteit op het spel. Daarom is het nodig dat wij als liberale partij een echt activeringsbeleid en budgettaire voorzichtigheid hoog op het agenda plaatsen.

Marino Keulen: Het vrijwaren van de vrijheid en de democratie tegen opvattingen die deze bedreigen of willen inperken. Een ecologisch beleid dat garandeert dat ook toekomstige generaties alle kansen krijgen. Een samenleving en een wereld waarin diversiteit mogelijk is en gewaardeerd wordt. Een beleid dat mensen opnieuw het gevoel geeft dat recht geschiedt voor iedereen. Een werkbaar federaal model voor België en voor Europa.

Gwendolyn Rutten: Op korte termijn: een bijzondere focus op gezonde overheidsfinanciën. We staan op een cruciaal punt en als wij liberalen onze nek niet uitsteken, zetten we de solidariteit tussen generaties op het spel. De rentesneeuwbal gaat vanaf volgend jaar aan het rollen. Europa tikt ons op de vingers. Ik vind dat immoreel en wil dat onze partij het voortouw neemt om voor 2013 het tekort onder de 3 procent te brengen. Algemeen: we stellen een strategie voor in drie stappen. Verrassen. Geloofwaardig worden. Groeien. Elk van de drie elementen is belangrijk. Verrassen met de keuze van een nieuwe voorzitter doorprikt de onverschilligheid. Geloofwaardigheid is essentieel, anders valt elk nieuw verhaal op een koude steen. We moeten dus de vinger op de wonde durven leggen, mensen niets wijsmaken maar zonder personen te tackelen of mensen te schofferen zeggen waar het op staat. Om te groeien moeten we ons programma aanpassen. Laten zien dat liberaal zijn méér is dan het cliché dat men van ons maakt. Natuurlijk is het sociaal-economische belangrijk, zeker in deze tijden. We hebben de juiste recepten (bv. moderniseren arbeidsmarkt, activeren...) maar we staan alléén en moeten partners zoeken om onze voorstellen te realiseren. Dat is hoog nodig, we hebben geen tijd te verliezen. De wereld verandert en onze samenleving speelt struisvogel. Door niks te doen staat de solidariteit onder generaties onder druk en dat is onaanvaardbaar. We missen op een aantal vlakken voeling met de tijdsgeest: democratie, energie en geluk. Samen met het sociaal-economische (welvaart) zijn dat de onderwerpen voor het Toekomstcongres. We hebben geen catalogus nodig en moeten niet op alle slakken zout leggen. Maar we moeten wel breder durven gaan en mogen ons niet op onszelf terugplooien. Ons strijdpunt is dat we in die nieuwe thema’s (democratie, energie en geluk) opnieuw de partij van de burger worden. Die de mens centraal stelt. Die de kant van de consument en mens kiest in het energiedebat - zowel voor wat betreft de prijs als in de nood aan duurzame energie. Dat we ophouden om nieuwe ethische vraagstukken heen te fietsen. Nieuwe ethische vraagstukken gaan over het evenwicht tussen de individuele vrijheid en het algemeen belang. Zoals bv. het rookverbod of vliegtuigreizen voor korte afstanden. En dat we ophouden de grenzen van de democratie af te tasten. We moeten het kiesstelsel hervormen (dat gaat niet alleen over kieskringen maar ook over de afschaffing van de stemplicht) en het parlement herwaarderen. Dat laatste kan door in thema’s zoals vergrijzing of klimaatsverandering meer verantwoordelijkheid te geven aan het parlement. We hebben in het verleden bewezen dat dit succesvol heeft gewerkt voor ethische thema’s en moeten dit opnieuw kunnen.

Welke koers moet Open Vld voeren in het staatshervormingsdebat?

Alexander De Croo: Onze focus moet liggen op een efficiënte werking van alle overheden in dit land. Een staatshervorming moet vooral sociaal-economisch zijn. Homogene bevoegdheidspakketten en financiële verantwoordelijkheid, daar moeten we naar streven. Beter beleid op het juiste niveau. Zo is bijvoorbeeld ons activeringsbeleid versnipperd. De uitbetaling van werkloosheidssteun gebeurt op federaal niveau door de RVA. De begeleiding van werkzoekenden door de VDAB/Forem regionaal. Wij pleiten ervoor de steun te beperken tot één jaar, betaald op het federale. Daarna is het aan de regio's te bepalen of zij op eigen budget een eigen beleid voeren. Zo krijg je een echt wortel en stok beleid, aangepast aan de regionale noden.

Marino Keulen: Open Vld moet daarin complexloos Vlaams zijn en zich laten leiden door redelijkheid, niet door emoties. Wij zijn een partij die het vertrouwen van de Vlamingen vraagt en Vlaanderen is in de eerste plaats het terrein waarop we ons programma willen realiseren. Maar wij vragen aan onze kiezers ook het vertrouwen om hen te vertegenwoordigen op Belgisch, Europees en internationaal vlak. We doen dat niet vanuit een nationalistische of separatistische reflex, maar vanuit de overweging hoe we het beste een open en vrije samenleving kunnen laten functioneren.

Gwendolyn Rutten: We moeten leren uit de fouten van het verleden. De ‘5 minuten politieke moed’ en het spierballengerol van de voorbije jaren hebben dit land in een complete impasse gestort. We moeten ook leren uit onze eigen fouten op dit vlak. Met een strategie van ‘wieltjes zuigen’ en ‘tactisch Vlaamse stoerheid’ zijn we onze geloofwaardigheid op het communautaire vlak kwijtgeraakt. De enige manier om die terug te winnen, is door aan de onderhandelingstafel - dit land is gestoeld op het overlegmodel - te bewijzen wat we waard zijn. Liberalen zijn geen nationalisten. Staatshervorming is voor liberalen een verhaal van een efficiënt werkende overheid en dat moet ook onze opstelling zijn. Nuchter en realistisch, met als doel efficiënte instellingen. De ‘V’ in onze partijnaam moet staan voor ‘volwassen Vlaams’. Geen onzin over Belgische liedjes of vlaggen aan een gebouw, maar wel een zakelijke en zelfbewuste houding met respect voor alle niveaus - zonder hiërarchie - in de staatsinrichting.

Hoe staat u tegenover de multiculturele samenleving?

Alexander De Croo: Liberalen hebben per definitie een open blik op onze samenleving. Diversiteit is voor mij een rijkdom. Maar elk samenleven tussen mensen vereist een minimale consensus over een aantal basiswaarden. Voor mij zijn dat de humanistische waarden (vrijheid van meningsuiting, scheiding van geloof en staat, het recht op zelfbeschikking en de gelijkheid van elke mens), waaraan niet kan getornd worden. De Vlaamse samenleving anno 2007 wordt gekenmerkt door diversiteit. Dit is een realiteit die een verrijking is voor onze samenleving, maar die ook een zekere flexibiliteit vereist. Een actieve rol van onze overheid is hierin nodig. Maar als liberalen zijn wij per definitie tegen ‘etikettering’ van mensen. Wij zijn ook sterk tegenstander van quota. Wij onderkennen echter wel dat in sommige gevallen een ‘duwtje in de rug’ nodig is. Een systeem van positieve actie, heeft in de praktijk getoond dat het wel effectief kan zijn.

Marino Keulen: De samenleving is multicultureel en zal dat blijven. Geen zinnig mens wil teruggaan naar de tijd van gesloten grenzen en gesloten geesten. Liberalen houden van diversiteit, vrij zijn betekent ook de vrijheid om anders te zijn. We zijn daarom niet naïef. Een samenleving die diversiteit aanmoedigt, nodigt ook nieuwkomers uit om mee te doen, onze gemeenschappelijke omgangstaal te leren en verdedigt met hand en tand waarden zoals: vrijheid op levensbeschouwelijk vlak; gelijkheid van mannen en vrouwen; vrije meningsuiting; de democratie en de rechtsstaat; de fundamentele mensenrechten; de neutraliteit van de overheid; het respect voor wie anders is (in alle richtingen); enz. Zonder die gedeelde waarden en een gemeenschappelijke omgangstaal is diversiteit en multiculturalisme niet leefbaar.

Gwendolyn Rutten: Die is gelukkig een feit, maar ook op dat punt speelt de politiek - ook onze partij - graag struisvogel. Diversiteit is een kernwoord in ons programma. Organisaties die de diversiteit in de samenleving weerspiegelen, doen het beter dan diegenen die dat niet doen. Het is dus niet alleen een kwestie van overtuiging, het is ook gewoon slim.

Momenteel claimen meerdere partijen het liberalisme (onder meer Open Vld, LDD en SLP). Zijn dit liberale partijen? Bent u voorstander van een hergroepering van alle liberale krachten? Hoe moet dat gebeuren?

Alexander De Croo: SLP heeft bewezen niet levensvatbaar te zijn. LDD heeft de electorale verwachtingen niet waar gemaakt en vertoont daarenboven meer populistische kenmerken dan liberale. Een hergroepering van liberale krachten kan niet geforceerd worden. Open Vld moet eerst haar geloofwaardigheid herwinnen. Daarna zullen de kiezers wel volgen.

Marino Keulen: Een brede onderstroom in de samenleving denkt liberaal. Op ethisch vlak, op economisch vlak, op sociaal vlak. Het is normaal dat vele liberale strijdpunten ondertussen gemeengoed geworden zijn en ook verdedigd worden door partijen die niet het stempel liberaal dragen. Andere partijen noemen zich liberaal, maar zijn dat niet steeds in hun standpunten. Het is aan Open Vld om opnieuw te bewijzen dat wij de beste vertegenwoordiger zijn van de Vlamingen die liberaal denken. We moeten dat doen door ons programma actueel te houden, en breed en consequent uit te dragen. We moeten dat doen door terug het voortouw te durven nemen in de grote maatschappelijke uitdagingen. Al wie zich daarbij wil aansluiten, is welkom. Maar Open Vld is geen vangnet voor beroepspolitici van andere partijen. Ook binnen de partij moet gelden dat inzet beloond wordt.

Gwendolyn Rutten: Het origineel is altijd beter dan de kopie. We moeten er in slagen opnieuw duidelijk te maken waar de ‘L’ in onze partijnaam voor staat. Het liberalisme uitleggen en claimen. Opnieuw fiere liberalen worden in plaats van ons in een hoek te laten duwen. Daarom vind ik de ‘open’ in onze partijnaam een zwaktebod. Liberalen zijn open. Zijn vooruitstrevend. Kijken verder dan de kerktoren. Geven mensen kansen. Denken en handelen emanciperend. Alle bijvoeglijke naamwoorden doen het woord ‘liberaal’ oneer aan. Ik ben als voorzitter bereid onze liberale recepten te realiseren met alle democraten die inhoudelijk onze lijn willen volgen. Maar ik ben niet bereid daar een tactisch spel van te maken. We moeten vertrekken vanuit onze eigen sterkte en ons eigen inhoudelijk verhaal. Dan volgt de kiezer, daar ben ik van overtuigd. We moeten dus over inhoud praten en ons op kiezers en burgers richten, in plaats van op andere partijen. We moeten zeker ook op dat punt uit het verleden leren. Een nationaal ‘dictaat’ of ‘marsrichting’ komt op dat punt steeds als een boemerang terug.

Liberales ziet het liberalisme als een progressieve beweging. Bent u het daarmee eens? Waarom wel of waarom niet?

Alexander De Croo: Conservatieve en reactionaire partijen pleiten voor een behoud van het status quo (CD&V, SP-A, vakbonden) of een terugkeer naar het verleden (N-VA, Vlaams Belang), terwijl progressieve partijen structurele hervormingen bepleiten om het land voor te bereiden op de toekomst. In die zin is onze partij duidelijk een progressieve, hervormingsgezinde beweging. Dat is ze in het verleden trouwens ook steeds geweest.

Marino Keulen: Ik ben het daarmee eens. Het liberalisme streeft niet naar het status quo. Liberalen zijn ervan overtuigd dat de wereld beter georganiseerd kan worden en leggen zich niet neer bij de grote en kleine onrechtvaardigheden die vandaag bestaan. We geloven in de kracht van individuen. Vrijheid en vooruitgang zijn liberale waarden, het zijn ook progressieve waarden. Het liberalisme is altijd een motor van verandering geweest en moet dat ook in de toekomst zijn.

Gwendolyn Rutten: Ik ben het daar helemaal mee eens. Liberaal zijn en conservatief zijn, dat staat haaks op elkaar. Liberalen zijn hervormers. Wij zijn progressief. Willen vooruit gaan. De samenleving hervormen. Conservatieven zijn behoudsgezind. Klampen zich vast aan een verleden dat niet meer bestaat. Het is onze plicht te wijzen op het gevaar van conservatisme en angst. Want wie bang is, krijgt slaag.

Leest u de nieuwsbrief van Liberales en vindt u een dergelijke onafhankelijke denktank overbodig/nuttig/noodzakelijk?

Alexander De Croo: Ik ben zelf kernlid van Liberales. Actief zijn in Liberales is voor mij een onmisbare bron van intellectuele en maatschappelijke inspiratie en verrijking.

Marino Keulen: Uiteraard nuttig. Het is een bron van inspiratie en een garantie dat het debat in beweging blijft. Liberales is een geneesmiddel tegen mentale sclerose.

Gwendolyn Rutten: Ik lees de nieuwsbrief en vind vooral de website zeer interessant. Er staat heel veel informatie op en ik put er regelmatig inspiratie uit. Dergelijke denktanken zijn mijn inziens noodzakelijk, geven zuurstof, houden een partij scherp en kritisch.

Welke boeken inspireren u?

Alexander De Croo: Zoals velen binnen onze beweging ben ik gecharmeerd door de werken van de liberale denkers Locke, Hume, Montesquieu, Smith, Mill, Kant, Hayek, Popper, Rawls en Sen.

Marino Keulen: Ik ben nu bezig aan dikke pil. De zeven zuilen van wijsheid van T.E. Lawrence (Lawrence of Arabia). Net De rokken van de ui van Günter Grass uitgelezen. Ik ben een veellezer!

Gwendolyn Rutten: Miracle at Philadelphia: The Story of the Constitutional Convention May-September 1787 van Catherine Drinker Bowen, In Europa van Geert Mak, Cradle to Cradle van Michael Braungart, Geopolitiek van emoties van Dominique Moïsi, Le petit prince van Antoine de Saint-Exupéry, enz…

Naar welke politiek/filosofische figuur (figuren) kijkt u op, en waarom?

Alexander De Croo: Ik kijk enorm op naar Frans Grootjans. Hij heeft duidelijk gesteld dat het liberalisme een zeer sociale stroming is. ‘Liberalisme zonder solidariteit is egoïsme’. Ik onderschrijf dit volledig.

Marino Keulen: Karl Popper als voorvechter van de open samenleving is nog steeds actueel, maar ook Nelson Mandela, de grootste mens bij het leven. Tientallen jaren in erbarmelijke hechtenis doorgebracht, mentaal ongetrokken, de eerste zwarte president van Zuid-Afrika. Verzoening bepleit en in de praktijk gebracht ten aanzien van zijn beulen. Onmenselijk groots!

Gwendolyn Rutten: Annemie Neyts (Zonder woorden), George Washington (Founding father), Elinor Ostrom (Nobelprijswinnaar voor Economie), Jacques Delors (voorzitter van de Europese Commissie), en Karel Van Miert (Europeaan en toppoliticus).

Interview door Andreas Tirez



De standpunten van Alexander De Croo kan je lezen op http://www.teamalexanderdecroo.be/. Je kan hem mailen op alexander.decroo@gmail.com

De standpunten van Marino Keulen kan je lezen op http://www.marinokeulen.be/. Je kan hem mailen op info@marinokeulen.be

De standpunten van Gwendolyn Rutten kan je lezen op http://www.dekrachtvanrealisme.be/. Je kan haar mailen op gwendolynrutten@yahoo.com

Links

mailto:andreas@liberales.be