De legalisering van drugs is geen wondermiddel - David Van Turnhout

De legalisering van drugs is geen wondermiddel - David Van Turnhout

De vraag naar legalisering van cannabis staat al enkele decennia ter discussie. Dat is niet zo verwonderlijk, aangezien geen enkel repressief beleid in het verleden een oplossing heeft kunnen bieden voor de problemen die de drugshandel en -gebruik met zich meebrengen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat progressievere overheden experimenteren met methodes om deze moeilijk grijpbare problematiek voor eens en voor altijd op te lossen. 

Met dat uitgangspunt is Portugal erin geslaagd een beleid uit te stippelen dat daadwerkelijk komaf heeft gemaakt met de overlast en de miserie die het massale drugsgebruik veroorzaakte. Patiënten worden er behandeld als patiënten en niet zomaar in de hulpverlening gedwongen. Evenmin worden ze gerechtelijk gedwongen om af te kicken. Wel wordt er met deze patiënten gewerkt. Hulpverleners gaan ermee in dialoog, waardoor ze zelf tot inzichten komen. Patiënten worden ondersteund en begeleid bij de dagelijkse problemen. Portugal is hét voorbeeld van een menselijk beleid op het vlak van drugsgerelateerde problematiek en daar zou de rest van de wereld een voorbeeld aan moeten nemen.

Maar bij de interpretatie loopt het helaas al heel vaak mis. In tegenstelling tot wat de term ‘legalisering’ doet vermoeden, is drugshandel in Portugal altijd strafbaar gebleven. Wie er handelt in verdovende middelen riskeert zware gevangenisstraffen. Dat is ook nodig. Want waarom zou je als overheid zo zwaar investeren in rehabilitatie als de kraan gewoon nog open staat.

Een andere misvatting is dat Portugal een paradijs zou zijn waar je op eender welke plaats, op eender welk moment drugs kan gebruiken en daarmee het gebruikersland bij uitstek zou zijn. Dat is zeker niet het geval. Want wie openbaar illegale drugs gebruikt, krijgt een boete. De bedoeling van dit schitterende beleid is immers om gebruikers van de straat te houden en de publieke overlast zoveel mogelijk te beperken.

Pijnlijk wordt het als een land zoals Canada ‘legalisering’ gebruikt om de staatskas te spijzen. De manier waarop, en het onderliggende motief waarom cannabis in Canada wordt geteeld en gecommercialiseerd is volkomen immoreel. De overheid is er in sommige provincies verkoper, maar zou tegelijk het gebruik zoveel mogelijk moeten ontmoedigen. En dat is duidelijk niet het geval. Legalisering is er niets meer dan de omvorming van een zwarte handel, naar een succesvolle commerce gerund door de overheid.

De stormloop op cannabis is er zo groot, dat er aan de vraag niet meer kan worden voldaan. Een onmiddellijke apocalyps zal het niet worden, maar een dergelijke promotie zal leiden tot veel meer gebruikers en problemen op langere termijn.

Bovendien is het is een klap in het gezicht van de Portugezen die met een evenwichtig en zorgvuldig beleid heel wat mensen en hun families hebben geholpen.

Gisteren las ik op een website de mening van een specialist. Hij maakte geen verschil tussen soft- en harddrugs. Ik ben het met hem eens. Het is onverdedigbaar dat de maatschappij miljarden investeert in gezondheidspromotie, alcohol- en tabaksontrading, om doodleuk promotie te voeren voor een potentieel problematisch product als cannabis voor recreatief gebruik.

Laat het ons dus nuchter bekijken, Canada links laten liggen, een voorbeeld nemen aan Portugal en inzetten op begeleiding en preventie.

 

David Van Turnhout

De auteur is kernlid van Liberales

Print Friendly and PDF
Mary Shelley - Haifaa Al-Mansour

Mary Shelley - Haifaa Al-Mansour

Pleidooi voor het recht op actief burgerschap – Frederic Heylen

Pleidooi voor het recht op actief burgerschap – Frederic Heylen