De liberale strijd voor vrouwenkiesrecht - Fleur de Beaufort en Patrick van Schie

Al te vaak wordt vergeten dat het recht om te stemmen het resultaat is van een lange evolutie. Bovendien bleven er op dat vlak grote verschillen tussen mannen en vrouwen, die in heel wat Europese democratieën pas veel later naar het stemhokje mochten. Wanneer vrouwenkiesrecht dan toch op de agenda kwam, gebeurde dit historisch gezien veelal onder druk van externe factoren. In de jonge naties die na de Eerste Wereldoorlog vorm kregen leidde bijvoorbeeld het streven naar zelfstandigheid tot een toenemende gelijkberechtiging. Recensie door Peter Laroy

De billen spreiden om naar een festival te mogen

Kandidaat-kernlid Aimé Schrauwen maakt zich zorgen over naaktfouilles tegen drugs op Belgische festivals. Op deze manier wordt de impact van drugs voelbaar op elk niveau van de samenleving en dat kan niet de bedoeling zijn. Het repressieve beleid faalt en daar betalen we nu de prijs voor. Aimé pleit voor een andere aanpak en vooral meer respect voor de persoonlijke levenssfeer vanwege de overheid.

Laat ons de politieke macht naar het parlement brengen - Maurits Van Reyde

Verandering gebeurt nu dus nooit door het ontbreken van een gezond parlementair debat. Altijd meteen ergens onbespreekbaar, te delicaat voor bepaalde belangen. Dat kan enkel blijven voortbestaan bij gratie van de partijmacht. Hoewel democratisch legitiem, slaat ze als een tang op een varken in de huidige politieke realiteit. De eeuwige ruzies, voorspelbare stratego, persoonlijke verwijten. Mensen zijn dat beu. Gelijk hebben ze.

De doodstraf invoeren is een daad van onmenselijkheid

Dirk Verhofstadt klaagt aan dat de Verenigde Staten de doodstraf willen invoeren op federaal niveau. “Daarmee komt president Trump tegemoet aan zijn rechtse en extreemrechtse achterban, die ervan overtuigd is dat het executeren van zware criminelen een afschrikkingseffect zou hebben op anderen. De realiteit toont echter aan dat dit niet klopt.” Waarom doden wij mensen die andere mensen doden om te laten zien dat het doden van mensen verkeerd is?

Lied van de tijd - Julia Blackburn

We hebben geen stap op Doggerland gezet, we weten slechts vaag hoe het er vermoedelijk uit heeft gezien, we kennen geen namen van plaatsen of mensen, we hebben geen archiefbeelden en het land is voorlopig voorgoed verdwenen onder sediment en zeewater. En toch heeft Julia Blackburn ons heel veel over dat bijna mythische land weten te vertellen. In haar eigen woorden: “Een land dat water was alvorens het land werd, alvorens het water werd en toen weer land werd. Het geluid van het riet op de wind, de wind door het riet. De wind die evenzeer een eigen leven leidt als ik. Recensie door Enno Nuy

Charleston op de vulkaan - Joseph Roth

In 1927 reisde Roth door Albanië en een jaar later door Italië. De weerslag daarvan vindt u terug in deze zoals gewoonlijk perfect verzorgde uitgave van Uitgeverij Bas Lubberhuizen. Voorafgegaan door een fraaie inleiding van Piet de Moor en een nawoord van de onvermoeibare (en uitstekende) vertaalster Els Snick. Om een of andere reden hebben die Vlamingen gewoon meer met Joseph Roth dan wij Nederlanders. Recensie door Ennoy Nuy

Hart der duisternis - Joseph

Hart der duisternis beschrijft in eerst en vooral vage termen de morele implosie van de moderne mens. Kapitein Marlow gaat namens een Londense handelsfirma op zoek naar een legendarische agent in de binnenlanden van Congo. Een reis die Conrad zelf ook maakte en ook hij was op jacht naar ivoor. Kurtz verdiende bergen geld voor de handelsfirma en raakte volledig in de ban van de inheemse bevolking die hij nodig had om zijn rooftochten te kunnen uitvoeren. Wat hij werkelijk dacht van die inheemse bevolking weten we niet, Conrad laat ons slechts gissen. Maar hoeveel ontzag en respect Kurtz wellicht ook had voor de zwarte mens uit het diepste binnenste van het Afrikaans continent, het weerhield hem er niet van de handelsfirma aan te raden “die beesten uit te roeien”. Recensie door Enno Nuy

Pelgrim langs Tinker Creek - Annie Dillard

Cruciaal hoofdstuk in dit waanzinnig en continu verrassende boek is Complexiteit. En uiteraard, schrijft Dillard, is evolutie het medium van complexiteit. De stabiliteit van simpele levensvormen is de stevige basis waaruit complexere levensvormen kunnen ontstaan, die op hun beurt complexere levensvormen voortbrengen , en zo voort. ‘Maar elke theorie die botanici hebben bedacht om de functies van verschillende bladvormen te verklaren wordt bedolven onder een lawine van inconsistenties. Hun kennis, hun verbeelding schiet simpelweg tekort’. En: ‘Dit is de waarheid van de alomtegenwoordige complexiteit van de gedetailleerdheid van de wereld: de schepping is geen studie, geen ruw gekrabbelde schets; ze is soeverein, minutieus, overvloedig, uitbundig, met vaste hand tot stand gebracht’. Recensie door Ennoy Nuy

Het gevaar van orthodoxie voor onze samenleving - Bart Collard

Het gevaarlijke is dat deze vijf punten, op basis van de koran en de hadith, inderdaad tot een legitimering van dodelijk geweld kunnen leiden. De vraag wat een goede moslim gelooft, of is, blijkt niet eenvoudig te beantwoorden te zijn. De orthodoxe moslim, die de koran als het letterlijke en onveranderlijke woord van Allah ziet, wordt gesteund door het heilige schrift. Wie modernisering zoekt kan altijd worden verweten: “Wie ben jij om te bepalen welke teksten symbolisch gelezen moeten worden, of zelfs geschrapt?”

Hoe ik mijn ‘onverdiend’ salaris kan teruggeven

“Ten gronde ben ik akkoord dat de vergoedingen van parlementsleden voorwerp van gesprek mogen zijn. Laten we nadenken over een aanvaardbaar loon waarmee iedereen in het parlement de burger voluit kan representeren, en tegelijk zelf kan investeren in eigen opleiding en trajecten om nog sterker als parlementslid te kunnen strijden voor een rechtvaardige samenleving. Niet te hoog zodat het niet de verkeerde mensen aantrekt. Niet te laag zodat het de juiste mensen niet afstoot.”

Komkommertijd - Sara De Mulder

Ik had zo graag een artikel gelezen waarin wordt uitgelegd dat “minister” het Latijnse woord is voor “dienaar”. Dat deze mensen verkozen worden voor vier of vijf jaar, dat zij geen speciale status hebben noch verdienen maar de taak hebben ons zo snel mogelijk het best mogelijke beleid te bieden, zodat wij burgers de garantie behouden op een goed en liefst een beter leven.

P-Magazine gaat ethisch zijn boekje te buiten

Media hebben niet alleen een enorme verantwoordelijkheid bij het beschermen van onze democratie, maar hebben ook veel potentiële macht. Zo stapte donderdag de Vlaamse parlementsvoorzitter op na de publicatie van gevoelige beschuldigingen.

Om te vermijden dat de journalistiek zichzelf uitholt en de liberale democratie zou ondergraven, hanteert de Raad voor Journalistiek in België een deontologische en ethische code. Die bepaalt door middel van 27 artikels de rechten en plichten van journalisten. Wanneer we de werkwijze van P-Magazine toetsen aan deze ethische code, vallen er meteen enkele belangrijke inbreuken op.

De neutrale overheid – over homoseksualiteit, preutsheid en de hoofddoek - François Levrau

Men zou ook voor een andere ordening kunnen opteren en bijvoorbeeld de samenleving vormgeven in functie van een Heilig Boek. In westerse samenlevingen is dat echter geen optie omdat zij (mede door de installatie van een neutrale overheid) burgers zoveel mogelijk als vrije en gelijke burgers willen behandelen. Wanneer men bijvoorbeeld de Koran zou volgen, kan niet iedereen met een vergelijkbare vorm van respect en zorg worden behandeld. U zult maar christen of atheïst zijn in een land waar elke politieke regel is gebaseerd op de Koran. ‘Neutraliteit’ is dus een keuze die de maatschappelijke spelregels vastlegt. Ze vloeit voort uit een aantal universeel geachte principes, is verankerd in de grondwet en krijgt in legio wetten concreet gestalte.

Vlaanderen leert niet graag

Kernlid van Liberales, Wouter Duyck, analyseert een rapport van de Oeso waaruit blijkt dat Vlamingen zich onvoldoende bijscholen tijdens hun volwassen leven. Dat blijkt vooral een probleem te zijn bij laaggeschoolden, die er nochtans het meeste baat bij hebben. Volgens Duyck moeten universiteiten, hogescholen, bedrijven én de begroting dringend inspanningen leveren om het tij te keren.

Een iets beschuttere plek misschien Journaal 2017 - Cyrille Offermans

Offermans reflecteert over de opkomst van populisme en nationalisme in Europa: ‘Het populisme is de reflex van de machtelozen, het verkeerde, want louter defensieve, geborneerde en rancuneuze antwoord van “het volk” op een rits reële problemen. Het kan alleen verdwijnen als er iets aan die problemen gedaan wordt.’ (p. 193) Het zou mooi geweest zijn als Offermans die ‘rits van reële problemen’ dan ook had benoemd. Hij meent blijkbaar dat iedereen dat wel weet. Recensie door Floris Van Den Berg

'De welvaart van landen', recensie door Dirk Verhofstadt

Dirk Verhofstadt bespreekt het boek De welvaart van landen van Adam Smith. Zijn ideeën blijven brandend actueel. Met de opkomst van extreemlinkse, extreemrechtse en nationalistische partijen, is er weer een hang naar protectionisme. Het nastreven van ‘America First’, de Brexit en het principe ‘eigen volk eerst’, gaat ten koste van de wereldwijde welvaart. Liberalen kunnen inspiratie opdoen in dit boek om komaf maken met de talloze regels, subsidies en taksen die het vrij initiatief en de vrije markt belemmeren.

De vrijheid om de hoofddoek te dragen impliceert de vrijheid die ook niet te dragen - François Levrau

Othman Hammouchi bekritiseert de populaire blogster Sarah Dimani die haar hoofddoek publiekelijk afzette. In hoeverre vergaloppeert Hammouchi zich in zijn kritiek?

Hammouchi stelt dat het in onze ‘religie-intolerante samenleving’ gemakkelijker is om het islamitische geïnspireerde merk te pitchen als men het voorstelt als een mode-item. Dat zal ongetwijfeld wel zo zijn, maar Hammouchi vergeet hier te vermelden dat religie (grond)wettelijk wordt beschermd – en dat is nog steeds veel belangrijker dan het opportunisme dat uitgaat van de commerciële wereld.