In dit werk zie je Condorcet fulmineren tegen de gruwelijke slavernij door Europeanen, tegen de systematische onderdrukking van vrouwen en hun tweederangspositie in de maatschappij, tegen de onwetendheid van de massa en het machismo van de elite (dat helaas nog steeds bestaat). Hij heeft de publicatie van zijn werk nooit kunnen meemaken – hij stierf eenzaam in een koude cel, om onbekende redenen. Lees het, het is de moeite meer dan waard! Recensie door Xander Niks.

Vandaag zal ik spreken over een breuk in de wereldorde, het einde van een aangename fictie en het begin van een harde realiteit, waarin geopolitiek, waarin de grote, dominante macht, geen grenzen of beperkingen kent. Aan de andere kant wil ik u vertellen dat de andere landen, met name middelgrote mogendheden zoals Canada, niet machteloos zijn. Zij hebben de capaciteit om een ​​nieuwe orde te creëren die onze waarden omvat, zoals respect voor mensenrechten, duurzame ontwikkeling, solidariteit, soevereiniteit en territoriale integriteit.

De ware vijand van dictators is het verlangen naar vrijheid. Daarom benadrukken ze de tekortkomingen van de democratie, vergroten ze de verdeeldheid en presenteren ze het falen ervan als onvermijdelijk. Het is ook de reden waarom de Verenigde Staten onder president Donald Trump er alles aan zullen doen om Europese leiders te verzwakken, die voor de aspirant-dictator van Amerika angstaanjagender zijn dan de Russische en Chinese autocraten die hij vaak prijst.

Montesquieu is het meest bekend om zijn machtsverdeling binnen een staat. Om de (onvermijdelijke?) val van een republiek of monarchie in despotisme tegen te gaan, moeten we de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke macht van een staat opsplitsen. Het parlement moet de wetten maken, de regering of de koning moet de wetten uitvoeren en een onafhankelijke rechterlijke macht moet individuele zaken beoordelen. Dit is essentieel voor een rechtsstaat. Recensie door Xander Niks.

De 18de eeuw was waarschijnlijk de meest revolutionaire. Koning en kerk hadden de macht nog steeds in handen maar de eerste haarden van verzet tegen het absolutisme werden zichtbaar en zouden een bijzondere invloed hebben op de maatschappelijke gebeurtenissen enkele decennia later zoals de Franse Revolutie en de Amerikaanse Onafhankelijkheidstrijd. De kerken, hierin gesteund door de vorsten, behielden nog steeds hun greep op de moraal en het gedrag van de mensen maar toen kwam van het atheïsme. Recensie door Dirk Verhofstadt.

Wie De vrolijke misantroop leest, kan niet voorbij de vele personen wiens hoofd hij, spreekwoordelijk, liever zou zien eindigen in de mand onderaan een guillotine. Hij haalt uit naar de huidige autoritairen en despoten, de postmodernisten en nihilisten, de religieuzen en conservatieven, de wokisten en linkse nuttige idioten, de illiberalen en carnisten.. Op het eerste zicht zit er geen lijn in dit dagboek, maar toch krijg je al lezend een goed beeld van de bijzonder consequente filosoof die Floris van den Berg is. Recensie door Dirk Verhofstadt.

Zeven jaar geleden overleed Etienne Vermeersch. Om hem vandaag te herdenken publiceren we opnieuw deze recensie over De ogen van de panda, dat algemeen beschouwd wordt als zijn belangrijkste werk. Toen hij geboren werd in 1934 waren er 2 miljard mensen, inmiddels zijn we met meer dan 8 miljard, waarvan er minstens één miljard in de diepste ellende leven. Dit boek moet gelezen worden door iedereen die het goed meent met onze planeet en haar (toekomstige) bewoners. Recensie door Dirk Verhofstadt.

Ruis verwijst naar verschillen in voorspellingen of beslissingen, genomen door verschillende mensen of zelfs herhaaldelijk door dezelfde persoon. Zoals variaties in verzekeringspremies afhankelijk van de verzekeraar die dezelfde zaak analyseert, verschillen in de ernst van straffen voor hetzelfde misdrijf, het aannemen van personeel, beslissingen over immigratie of kinderopvang, diagnoses van ziekten, beoordelingen van schoolwerkstukken door docenten, enzovoort. Recensie door Marcel Santos.