Nick Bostrom wordt gezien als een achtenswaardig filosoof maar in feite brengt hij een sinister mengelmoesje van ideeën bij elkaar: vooruitgangsgeloof in combinatie met ongereguleerde AI. Hij zwijgt over collateral damage, heeft geen oog voor het gegeven dat de ontwikkelaars van de technologie ook de monitoring over die technologie moeten invullen, hij formuleert geen onderbouwde filosofie over wie de moraliteit van moderne technologie bepaalt en lijkt een quasiwetenschappelijke voedingsbodem te leveren voor white supremacy.