All in Opinie
Zoals een echte populist het betaamt, legt Guy d’Haeseleer zich niet neer bij een vernietiging van de hogere overheid. Wanneer een beslissing wordt vernietigd, volgt geen berustende aanvaarding, maar openlijke kritiek op het toezicht. Toezicht door een hogere overheid is nochtans een essentieel onderdeel van ons bestuurlijk systeem. Maar het hoort een vangnet te zijn, geen bestuursmodel. In een rechtsstaat hoort een burgemeester de wet niet uit te dagen, maar ze te respecteren.
Door de premisse te accepteren dat het groeiende gevoel van economische onzekerheid in wezen te maken heeft met migratie, hebben gevestigde partijen impliciet geaccepteerd dat de enige manier om de veiligheid van burgers te waarborgen, is door immigratie te beperken, of in ieder geval de schijn daarvan te wekken. De overwinning van de groene kandidate Hannah Spencers in het Verenigd Koninkrijk wijst op een alternatieve weg: het mobiliseren van woede niet tegen migranten of etnische minderheden, maar tegen de economische elite.
Het Talibanregime, dat niet langer tevreden is met het simpelweg uitsluiten van meisjes en vrouwen van scholen en werkplekken, heeft zijn vrouwenhaat opgevoerd met pogingen om de zichtbaarheid van vrouwen in het openbare leven te verminderen. De invoering in januari 2026 van een nieuw wetboek van strafvordering luidt het verlies in van fundamentele rechtsbescherming en versterkt de onderdrukking en discriminatie van vrouwen en meisjes.
Nu het conflict met Iran de aannames over mondiale veiligheid en de energiemarkten op zijn kop zet, richt het debat in de Verenigde Staten zich vooral op de vraag waarom president Donald Trump überhaupt voor oorlog heeft gekozen. De oorlog was echter niet zozeer een plotselinge beslissing, maar eerder het resultaat van geopolitieke processen die geleidelijk aan alle alternatieven voor een confrontatie hebben weggenomen.
Wie vandaag nadenkt over de toekomst van Iran, en breder over de stabiliteit van het Midden-Oosten, moet niet alleen denken in termen van militaire strategie. Op een bepaald moment zal ook de vraag gesteld moeten worden hoe politieke stabiliteit, economische wederopbouw en regionale samenwerking opnieuw mogelijk worden. Macht kan regimes vernietigen. Maar duurzame stabiliteit ontstaat pas wanneer samenlevingen opnieuw een toekomst zien die niet op oorlog is gebouwd.
Als Orbán de verkiezingen verliest, zullen de gevolgen veel verder reiken dan Hongarije. Het land geldt al langer als een graadmeter voor de internationale politieke ontwikkelingen. Nog voor de opkomst van Trump liet Orbán zien hoe populistisch illiberalisme en een nieuw soort extreemrechts, terrein konden winnen. Wie het bewind van sterke leiders wil voorkomen of eraan wil ontsnappen, zal deze verkiezingen dan ook met grote aandacht volgen.
De VS valt vijandige regimes aan en denkt dat daarmee het gevaar verdwenen is. Maar het uitschakelen van een zichtbare tegenstander neutraliseert de onderliggende dreiging niet; het verandert die dreiging alleen maar in iets ongrijpbaars, ondoorzichtig, oncontroleerbaar en onmogelijk om mee te onderhandelen of te monitoren. Totdat de VS dit erkent – totdat het de lessen van Bagdad en Tripoli, en nu ook Teheran, internaliseert – zal het gevaren blijven creëren die geen enkele raket kan bereiken.
Geen vrije rechtspraak meer, pers die aan banden wordt gelegd, oppositie die monddood wordt gemaakt. Gents burgemeester Mathias De Clercq, tevens voorzitter van het Europese stedennetwerk Eurocities, stelde in Istanbul vast dat het Turkije van Erdogan steeds meer afglijdt naar een autocratie. Hij leidde er een delegatie Europese burgemeesters die de gevangenschap van hun collega burgemeester van Istanbul, Ekrem İmamoğlu, aanklaagde.
De importtarieven waarmee Trump dreigt, zijn een middel om zichzelf en zijn familie te verrijken. Vietnam kreeg een lager importtarief toebedeeld toen het akkoord ging om een Trump-golfoase neer te zetten in het land. Gelijkaardige tariefprivileges werden verleend aan Arabische sjeiks die hem en zijn familie miljardensteun toespeelden via cryptobeleggingen van de Trump-clan. Volgens het bekende magazine The New Yorker zou Trump sinds zijn aantreden 4 miljard dollar rijker zijn geworden.
In plaats van concessies en deals voor Duitsland na te streven, zou Friedrich Merz zich bij zijn komende bezoek aan China moeten richten op het organiseren van de Europese macht op een manier die effectief inspeelt op de uitdagingen van zowel China als de VS. De Europese Unie beschikt over belangrijke troeven die zij kan inzetten in haar concurrentie met China: de kracht van de interne markt, regelgevende capaciteit en technologische excellentie.
We leven in een pluralistische maatschappij, en als CD&V de Roomse sharia wil invoeren, beroept die partij zich inzake abortus best niet op wetenschap. Wie dat wel doet, volgt gewoon de experten van de abortuscommissie, die de grens voor bewustzijn bij de foetus unaniem en veilig op 20 weken legden. Eén expert uitgezonderd, voor wie de dictaten van de sharia twee weken korting waard waren en op 18 weken uitkwam.
De gevangenneming van de voormalige burgemeester van Istanbul Ekrem İmamoğlu gaat niet over één politicus. Het dient als waarschuwing. Men doet zich voor als een democratie, terwijl Erdoğan rechtbanken gebruikt om tegenstanders uit te schakelen. Terwijl kiezers in Turkije vechten om hun kandidaten te kunnen kiezen zonder inmenging van rechtbanken, moeten buitenlandse leiders druk uitoefenen op Turkije om vrije en eerlijke verkiezingen toe te staan.
De uitspraken van de Amerikaanse ambassadeur Bill White dat ons land antisemitisch is, slaan nergens op. Besnijdenissen van jongens en meisjes die niet uit medische noodzaak worden uitgevoerd, maar cultureel of religieus van aard zijn, vormen een aantasting van de menselijke integriteit. De uitval van de ambassadeur is dan ook volkomen ongepast. Hij zou beter eens kijken naar zijn eigen land waar verschillende massamoorden gebeurden door antisemitische extreemrechtse daders.
Desinformatie was er ooit op gericht mensen valse dingen te laten geloven. Het nieuwe doel is om de machthebbers immuun te maken voor waarheden die vroeger hun belangen zouden hebben geschaad of hen tot een gedragsverandering zouden hebben gedwongen. We zijn getuige van een systematische aanval op Amerikaanse instellingen en het vermogen van het Amerikaanse publiek om de machthebbers ter verantwoording te roepen.
Wie de grafiek van The Economist goed bekijkt, beseft dat een krachtig Europees antwoord tegen het autoritarisme van Trump, Poetin en Xi Jinping, dringend nodig is. De democratische krachten in Europa moeten stoppen met extreemrechts na te lopen en hun ideeën salonfähig te maken. Ze moeten zich net als 80 jaar geleden juist radicaal afzetten tegen het extreemrechtse, nationalistische en conservatieve angstverhaal dat ons al jaren teistert en verlamt.
Ggo’s zijn veilig. Meer dan 100 miljard landbouwdieren hebben intussen ggo’s gegeten en grondige studies hebben aangetoond dat die dieren daar niet onder geleden hebben. Ggo-maïs levert zelfs een gezondheidsvoordeel op omdat het makkelijker is om die vrij te houden van micro-organismen die schadelijk zijn voor mens en dier. Ggo’s zijn niet alleen onschadelijk, ze resulteren ook in hogere landbouwopbrengsten en een kleinere milieu-impact.
Hoewel de immense macht van Amerika betekent dat haar herijking van het buitenlands beleid wereldwijde gevolgen zal hebben, is de rest van de wereld niet machteloos om zich te verzetten tegen dit volledig destructief beleid. Maar dan is een coalitie nodig van landen die bereid zijn aanzienlijk te investeren in hun eigen machtsmiddelen en deze te bundelen door nauwere samenwerking.
Volgens Bart De Wever zorgden de nationalisten, de katholieke kerk en de christendemocraten in de 19de-eeuw voor welvaart. Dat is een vertekening van het verleden. Sociale wetgeving en democratische doorbraken waren het resultaat van druk van onderuit, en die kwam initieel van de Belgische Werkliedenpartij. De pauselijke encycliek Rerum Novarum van Leo XIII uit 1891, die de prille christendemocratie legitimeerde, was een reactie op het succes van het socialisme.
Als liberale politici en media de realiteit van het leven onder Trump uitvergroten, kunnen ze in het buitenland een krachtig "Trump-effect" teweegbrengen. Net zoals de Brexit uiteindelijk de steun voor de Europese Unie heeft versterkt, kan het Amerika van Trump dienen als een waarschuwend voorbeeld, waardoor het autoritarisme in andere democratieën aan aantrekkingskracht inboet.
Vijf jaar geleden zou het absurd optimistisch hebben geleken om te voorspellen dat de EU in staat zou zijn om gezamenlijke schulden aan te gaan, wapens te kopen en belangrijke beslissingen te nemen zonder unanimiteit. Niemand had kunnen vermoeden dat Zweden en Finland hun neutraliteit zouden opgeven en zich bij de NAVO zouden aansluiten, waarmee ze de Europese pijler van het bondgenootschap aanzienlijk zouden versterken. Toch is dit alles gebeurd.
