De regering is op zoek naar 7 miljard euro om het begrotingstekort te drukken. Een succesvolle sanering zal naast een vermindering van de uitgaven – die noodzakelijk blijft – ook de krimpende inkomsten moeten aanpakken. Wat moet gebeuren, is het sluiten van open poorten die het mogelijk maakten voor hogere inkomensgroepen om te vluchten uit het statuut van werknemer en een minder belaste weg te zoeken. Zo zijn ze erin geslaagd om de last van de sanering te verschuiven naar de schouders van de vele Belgen met lagere inkomens.

De retoriek van MAGA is verankerd in een mythisch verleden. Ze streeft naar het herstel van een verloren industriële, nationale en culturele orde waarin werk, genderrollen en het gemeenschapsleven vertrouwd en lokaal verankerd waren. Het dominante ethos van Silicon Valley beschouwt disruptie als een beschavingsimperatief en bestaande sociale structuren als vervangbaar. De ene kant smacht naar een geïdealiseerd verleden, terwijl de andere ernaar streeft het heden overbodig te maken.

In zijn algemeenheid geldt dat biodiversiteit op eilanden met een ontoegankelijk landschap beter beschermd is tegen menselijke invloeden zoals ontbossing. Bouwsels van dieren als mieren, bevers en spinnen beïnvloeden andere wezens. Bouwsels van mensen ook, maar schaal en tempo zijn bij de mens vele malen groter dan bij andere dieren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de mens invloed had op zowel de immigratiesnelheid als de uitstervingssnelheid. Recensie door Enno Nuy.

Ooit (midden 20e eeuw) hadden het VK en andere vergelijkbare landen twee grote, stabiele partijen die een beschaafde concurrentiestrijd voerden, waarbij de leiders van beide partijen elkaar met respect behandelden. Over het algemeen was de ene partij iets links georiënteerd en de andere iets rechts. De ene probeerde iets meer belasting te heffen, de andere iets minder. Beide partijen verzetten zich tegen ideologisch extremisme en hanteerden gematigdheid. Die tijd is door het opkomende populisme definitief voorbij.

Dit boek van Truwant kan zelfs de meest verbitterde en misantrope lezer opnieuw hoopvol stemmen, want het is niet voorbij of na de waarheid maar doorheen het prisma van het waarheidspluralisme dat er diepere inzichten verscholen liggen die opnieuw uitzicht bieden op een open, constructief en weerbaar publiek debat. En dat is en blijft op zijn beurt een noodzakelijke voorwaarde voor een weerbare liberale democratie. Recensie door Frederic Heylen.

Bij gebrek aan een aantrekkelijk programma gebaseerd op een samenhangende en constructieve visie voor de Verenigde Staten, rest Republikeinen en Democraten alleen nog maar tactiek. Dat is de sombere les van de herindelingsoorlogen of gerrymandering. Amerikaanse kiezers hebben, zoals gewoonlijk, slechts twee opties: slecht en slechter. Welke keuze ze in november ook maken, de meest urgente problemen van Amerika zullen onopgelost blijven.

De One Big Beautiful Bill Act die president Donald Trump op 4 juli 2025 ondertekende, zal het federale tekort tegen 2034 met 2,8 biljoen dollar verhogen. Terwijl 55% van de Amerikanen zegt dat hun financiële situatie verslechtert – het hoogste percentage in een kwart eeuw – bereikt het vermogen van de rijkste 1% recordhoogtes. Tegen deze achtergrond is het verdedigen van miljardairs tegen "onderdrukkende" belastingen politiek gezien onzin, vergelijkbaar met het omschrijven van een suikerhoudend kruidenmengsel als een voedzame groente.

Democratie verzwakt zelden door één grote breuk. Ze verzwakt wanneer kritiek systematisch verdacht wordt gemaakt, wanneer tegenmacht als lastig wordt gezien en wanneer burgers leren dat ze beter niet te veel in vraag stellen. Rechters zijn plots “activistisch”, vakbonden “saboteurs”, milieuorganisaties zouden “vooruitgang blokkeren” en burgers die hun rechten verdedigen zouden “misbruik” maken van de Grondwet. Maar die grondwet bestaat juist om ons te beschermen tegen willekeur.