Bij gebrek aan een aantrekkelijk programma gebaseerd op een samenhangende en constructieve visie voor de Verenigde Staten, rest Republikeinen en Democraten alleen nog maar tactiek. Dat is de sombere les van de herindelingsoorlogen of gerrymandering. Amerikaanse kiezers hebben, zoals gewoonlijk, slechts twee opties: slecht en slechter. Welke keuze ze in november ook maken, de meest urgente problemen van Amerika zullen onopgelost blijven.

De One Big Beautiful Bill Act die president Donald Trump op 4 juli 2025 ondertekende, zal het federale tekort tegen 2034 met 2,8 biljoen dollar verhogen. Terwijl 55% van de Amerikanen zegt dat hun financiële situatie verslechtert – het hoogste percentage in een kwart eeuw – bereikt het vermogen van de rijkste 1% recordhoogtes. Tegen deze achtergrond is het verdedigen van miljardairs tegen "onderdrukkende" belastingen politiek gezien onzin, vergelijkbaar met het omschrijven van een suikerhoudend kruidenmengsel als een voedzame groente.

Democratie verzwakt zelden door één grote breuk. Ze verzwakt wanneer kritiek systematisch verdacht wordt gemaakt, wanneer tegenmacht als lastig wordt gezien en wanneer burgers leren dat ze beter niet te veel in vraag stellen. Rechters zijn plots “activistisch”, vakbonden “saboteurs”, milieuorganisaties zouden “vooruitgang blokkeren” en burgers die hun rechten verdedigen zouden “misbruik” maken van de Grondwet. Maar die grondwet bestaat juist om ons te beschermen tegen willekeur.

Het is de verdienste dat the Economist blijft nadenken over het liberalisme en het aanpast aan de noden van de tijd. Zo pleit the Economist in zijn eigen overzicht van zijn 175-jarig bestaan in 2018 voor een heruitvinding van het liberalisme. Het liberalisme zoals het er nu uit ziet, schopt immers niet langer tegen de schenen van de gevestigde waarden. De liberalen zijn zelf het establishment geworden, diegenen die genieten van de verworvenheden van hetzelfde liberalisme. Recensie door Frank Naert.

‘Boeken verbranden staat gelijk met het verbranden van zijn voorouders, zijn vader en moeder, zijn ziel en de gehele mensheid daarbij’, schrijft Luminet, en doorheen het verhaal geeft hij aan hoezeer de religieuze leiders angst hebben voor kennis en een diepe afkeer voor al wat vreemd is. Zo beschrijft hij het lot van de filosofe, wiskundige en astronome Hypatia (de laatste beheerder van de bibliotheek), die vermoord werd op aanstoken van de dogmatische Cyrillus, de aartsbisschop van Alexandrië. Recensie door Dirk Verhofstadt.

Het heeft er alle schijn van dat de taboes op publiek naakt zoals die er nu nog zijn, de erfenis zijn van een door religie beknotte samenleving. Veel andere taboes en verboden zijn langzaam en één voor één bevochten op de religieuze achterlijkheid en dwingelandij: het recht op crematie, abortus, euthanasie, softdrugs (in Nederland), vrije toegang tot anticonceptie, homohuwelijk en seksuele voorlichting op scholen. Maar er bestaat nog een hardnekkige illiberale visie en inconsistentie over naaktheid.

Met zijn snelgroeiende bevolking, grote en nog onbenutte consumentenmarkten, industrialisatiepotentieel, immense rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen en streven naar regionale economische integratie op grote schaal, heeft Afrika de toekomst van de wereldwijde groei in handen. Terwijl meer geavanceerde economieën structurele problemen ondervinden, is Afrika het grootste resterende reservoir van transformatief groeipotentieel. Maar dan hebben ze de steun nodig van effectief beleid.

Sociale media zijn niet zomaar neutrale platformen. Ze versterken emoties, verontwaardiging en conflict. In zekere zin doen ze denken aan wat nieuwe massamedia in de twintigste eeuw deden: mensen voortdurend onderdompelen in één bepaald wereldbeeld tot dat wereldbeeld vanzelfsprekend begint aan te voelen. En als we niet oppassen, ondergraven we precies datgene wat ons het meest dierbaar zou moeten zijn: vrijheid. Vrijheid is ook leven in een samenleving waar nuance mogelijk blijft.