Wanneer Poetin volhoudt dat Oekraïne op de rand van de nederlaag staat, probeert hij waarschijnlijk het publiek te manipuleren, maar hij zou het ook, in ieder geval gedeeltelijk, kunnen geloven. Dit is de klassieke valkuil van autocraten. Wanneer de macht gecentraliseerd is en afwijkende meningen worden onderdrukt, groeit de kloof tussen de perceptie van de dictator van de werkelijkheid en de situatie ter plaatse. Dit leidt tot onvoorspelbare en vaak rampzalige beslissingen – zoals het voortzetten van een oorlog die je niet kunt winnen en je niet kunt veroorloven.

Voor wie niet is ingewijd in de natuurkunde, en dat geldt zeer beslist voor mij, is dit geen eenvoudige kost maar als je geconcentreerd leest, laat Rovelli je een fascinerende wereld zien, ook de wereld waarin wij leven maar zo anders dan we gewend zijn. En dan wordt het ondanks de hoge mate van abstractie en de gecompliceerdheid van deze materie toch een schitterende leeservaring! Recensie door Enno Nuy.

De chaotische diplomatie tussen de regering van president Donald Trump en Iran levert nog meer bewijs dat de wereldpolitiek onbegrijpelijk is geworden. Maar als je een stapje terug doet, zie je dat alle grote conflicten van vandaag de dag deel uitmaken van één geheel, en dat er ondanks de schijnbare entropie een krachtige logica van aanpassing en veerkracht aan het werk is. De vier grootste brandhaarden van dit moment vloeien voort uit historische processen die ze grotendeels voorspelbaar maakten.

Aan de hand van het werk en het leven van denkers als Albert Camus, Georges Bernanos, Raymond Aaron, Hannah Arendt, George Orwell, en anderen houdt Jean Birnbaum in dit essay een warm pleidooi voor het beoefenen van nuance in het publieke debat. Minder polarisering, meer nuancering dus. Het was ook een van de lievelingsboeken van wijlen Caroline Pauwels.Recensie door Michel De Wolf.

Maxime Prévot en Anneleen Van Bossuyt kunnen best nog eens deze Bijbelpassage lezen: “Behandel anderen steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen”. Want terwijl ons land toestaat dat hier vijf mannen komen onderhandelen over deportaties van Afghanen naar hun land van herkomst – waarmee ze de facto het Taliban-regime legitimeren – stuurt onze FOD Buitenlandse Zaken een formeel negatief reisadvies voor Afghanistan. Met Taliban-moordenaars doe je geen zaken. Wie dat toch doet, werkt mee met een middeleeuws terreurregime.

Johan Braeckman is behalve een evolutionist, een humanistisch ingestelde persoon, wat we in zijn boeken terugvinden. Hij is een uitstekende verteller, zodat er afwisseling is tussen feiten en begeleidende verhalen. Herhalingen zijn onvermijdbaar, want de hoofdstukken belichten allemaal een aspect van hetzelfde verschijnsel “mens”. Het is geen boek dat je in één ruk uitleest, maar het is zeer toegankelijke lectuur voor iedereen die geïnteresseerd is in de zoektocht naar menselijkheid. Recensie door Gerda Sterk.