Liberales is een onafhankelijke denktank binnen de liberale beweging, een collectief van kritische individuen die zich tot doel stellen in dialoog te gaan en kennis te verwerven en te verspreiden voor een meer liberale samenleving. Lees hier meer over Liberales.
Vandaag 27 januari is de internationale herdenkingsdag voor de slachtoffers van de Holocaust. Als nakomeling van een Auschwitz-overlevende vraagt David Van Turnhout zich vaak af hoe zijn grootvader na drie jaar concentratiekampen vandaag zou hebben gedacht over de genocide in Gaza, het straatgeweld door ICE-agenten in de Verenigde Staten en de deportatie van enorme aantallen immigranten zonder enige vorm van proces.
Trump liegt doelbewust en steunt de compleet onwettige acties van ICE-agenten die meer lijken op moorden dan op gewone politionele interventies. Daarenboven gedraagt Trump zich net als Hitler als iemand die denkt dat hij onfeilbaar en almachtig is. Zijn feitelijke inlijving van Venezuela en zijn eis om Groenland in handen te krijgen – die zaak is nog helemaal niet opgelost, geloof mij – tonen aan hoe gevaarlijk hij is. De rechtsstaat in de VS wankelt. 1933 is dichterbij dan ooit.
Liberales-kernlid, journalist en fotograaf David Van Turnhout spreekt zich naar aanleiding van de internationale dag van het onderwijs uit tegen censuur. Niemand zou het recht mogen hebben om te bepalen wat anderen lezen of schrijven. Mensen moeten zelf kunnen bepalen wat moreel juist of onjuist is. Een staat die die beslissingen voor zijn burgers neemt, is zelf moreel verwerpelijk. Voor je het weet, zijn de enige boeken die je nog mag lezen, boeken die een crimineel regime steunen.
Op minder dan 150 kleine bladzijden slaagt Oerednik erin de essentie van de 20ste eeuw weer te geven. Een eeuw van wereldoorlogen, van Holocaust en nazisme, van communisme en kapitalisme. Waarbij hij tegelijk inzoomt op schijnbaar banale gebeurtenissen als de betekenis van kauwgum, het nut van geperforeerd toiletpapier, het belang van wegwerpluiers, de reden waarom Stalin zich keerde tegen het Esperanto, en uitlegt waarom het Duitse leger speciaal gasmaskers ontwikkelde voor honden. Recensie door Dirk Verhofstadt.
In dit werk zie je Condorcet fulmineren tegen de gruwelijke slavernij door Europeanen, tegen de systematische onderdrukking van vrouwen en hun tweederangspositie in de maatschappij, tegen de onwetendheid van de massa en het machismo van de elite (dat helaas nog steeds bestaat). Hij heeft de publicatie van zijn werk nooit kunnen meemaken – hij stierf eenzaam in een koude cel, om onbekende redenen. Lees het, het is de moeite meer dan waard! Recensie door Xander Niks.
Vandaag zal ik spreken over een breuk in de wereldorde, het einde van een aangename fictie en het begin van een harde realiteit, waarin geopolitiek, waarin de grote, dominante macht, geen grenzen of beperkingen kent. Aan de andere kant wil ik u vertellen dat de andere landen, met name middelgrote mogendheden zoals Canada, niet machteloos zijn. Zij hebben de capaciteit om een nieuwe orde te creëren die onze waarden omvat, zoals respect voor mensenrechten, duurzame ontwikkeling, solidariteit, soevereiniteit en territoriale integriteit.
De ware vijand van dictators is het verlangen naar vrijheid. Daarom benadrukken ze de tekortkomingen van de democratie, vergroten ze de verdeeldheid en presenteren ze het falen ervan als onvermijdelijk. Het is ook de reden waarom de Verenigde Staten onder president Donald Trump er alles aan zullen doen om Europese leiders te verzwakken, die voor de aspirant-dictator van Amerika angstaanjagender zijn dan de Russische en Chinese autocraten die hij vaak prijst.
Montesquieu is het meest bekend om zijn machtsverdeling binnen een staat. Om de (onvermijdelijke?) val van een republiek of monarchie in despotisme tegen te gaan, moeten we de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke macht van een staat opsplitsen. Het parlement moet de wetten maken, de regering of de koning moet de wetten uitvoeren en een onafhankelijke rechterlijke macht moet individuele zaken beoordelen. Dit is essentieel voor een rechtsstaat. Recensie door Xander Niks.