Waar de rechts-extremist met zijn roep om een sterke man niet over nadenkt is het volgende. Hoe weet hij zeker dat die sterke man, waar zij om roepen, altijd bereid zal zijn zíjn wil uit te voeren? De sterke man zal altijd een onweerstaanbare behoefte hebben om zijn machtsbasis te verdedigen en dus dient hij zijn achterban, de naar zijn onderbuik luisterende rechts-extremist, te beheersen en onder de duim te houden. Is dat dan de positie die de rechts-extremist als het hoogste goed beschouwt?