De artse Adélaide Hautval weigerde deel te nemen aan medische misdaden in Auschwitz en Ravensbrück. Haar consequente menselijkheid onder extreme druk maakten haar tot een unieke figuur. Wat haar zo treffend maakte, was de eenvoud van haar verzet. Ze zocht geen heroïek; ze handelde vanuit een vanzelfsprekende ethiek. Haar leven raakte aan de filosofie van Emmanuel Levinas, voor wie ethiek niet begint bij abstracte principes, maar bij de onmiddellijke ontmoeting met het kwetsbare gelaat van de ander. Tekst van Dirk Diels.