All tagged inflatie
Er was een tijd dat de Britse democratie het toonbeeld was van redelijkheid en stabiliteit. Velen (ik ook) geloofden toen dat dit te maken had met het kiesstelsel, dat ervoor zorgde dat na (haast) elke verkiezing een duidelijke winnaar uit de bus kwam die alleen kon regeren. Geen coalitieregeringen dus die voor elke belangrijke beslissing moeilijke en complexe compromissen moesten sluiten. Groot-Brittannië was het lichtende voorbeeld van de juiste politieke instellingen? Niet dus.
Geen enkele beslissing is belangrijker dan het voeren van oorlog tegen een ander land. Toch hebben de Verenigde Staten precies dat gedaan, zonder ook maar een blik te werpen op hun eigen systeem van checks and balances en weloverwogen beraadslagingen. Net als de koningen van weleer, blijft de leugenachtige, impulsieve president van Amerika, Donald Trump, ongecontroleerd door het parlement en omringd door vleiers die hem alleen vertellen wat hij wil horen. Het rampzalige resultaat is nu duidelijk: Amerika is opnieuw verwikkeld in een oorlog in het Midden-Oosten.
Het eiland Kharg verleidt de VS tot een koers met gevolgen die anderen wellicht niet willen dragen. Het Amerikaanse leger kan het eiland veroveren, maar het kan anderen niet dwingen om te delen in de gevolgen die daaruit voortvloeien. De oude boodschap was duidelijk: draag meer bij, of de veiligheidsgarantie verzwakt. De nieuwe boodschap is net zo duidelijk: zonder overeenstemming over de missie verzwakt de steun van de bondgenoten.
Zelfs als Iran een directe confrontatie met de VS kan vermijden, en zelfs als de huidige golf van protesten afneemt, bevindt de economie van het land zich in een neerwaartse spiraal. Dat betekent dat de publieke woede op de middellange en lange termijn alleen maar zal toenemen. De Islamitische Republiek zit klem tussen de externe dreiging van de VS en Israël en de interne dreiging van een massale opstand. Een totale ineenstorting van de Islamitische Republiek is er nog niet, maar de Iraanse revolutie nadert haar einde.
Ik heb in het verleden dikwijls gewezen op de absurditeit van een regel die ons belet te doen wat levensnoodzakelijk is: massaal investeren in de energietransitie en in een groene economie die ervoor zorgt dat de aarde leefbaar blijft. Zullen onze kleinkinderen gelukkig zijn als we de zestigprocent hebben gehaald terwijl we, om dit te bereiken, onvoldoende publieke investeringen hebben gedaan en de aarde onleefbaar hebben gemaakt?
Toen de inflatie exact een jaar geleden boven de 10 procent uitsteeg, was het doemdenken bij vele economen ‘de rigueur’. De inflatie zou hoog blijven voor een lange periode, en de centrale banken zouden die hoge inflatie slechts kunnen uitroeien door een diepe recessie uit te lokken. En dan nog zou het lang duren. Een jaar later is de inflatie als een pudding ineengezakt.
“De fundamentele oorzaak waarom de Belgische banken de spaarrente niet verhogen is het gebrek aan concurrentie in de banksector. Dit gebrek aan concurrentie geeft aan banken veel macht. Die macht maakt het mogelijk om spaarders te weinig te betalen en aandeelhouders te veel. Ook hier zal de overheid moeten optreden door een gepast mededingingsbeleid dat de macht van de banken aan banden legt.” - Paul De Grauwe
Een boek dat een theorie aanbiedt dat politieke deuren opent, dat kan men wel zeggen van ‘De mythe van de staatsschuld’ (2021) van Stephanie Kelton. Daarin wordt de Modern Monetary Theory (MMT) uit de doeken gedaan. Doordat het heersende argument van een overheidsdeficit als domper op meer overheidsuitgaven onderuit gehaald wordt, openen zich onverwachte perspectieven voor een humaner politiek beleid. Essay van Hendrik Vanmassenhove.
