De grootste uitdaging voor het liberalisme van de eenentwintigste eeuw is uiteindelijk niet economisch, maar antropologisch. Het gaat niet in de eerste plaats om de vraag hoeveel markt of hoeveel overheid wenselijk is, maar om het mensbeeld waarop onze instellingen rusten. Beschouwen we burgers vooral als producenten, consumenten en belastingbetalers? Of erkennen we hen als personen met een onvervreemdbare waardigheid die elke economische functie overstijgt?