All in Essay

Hoe linkse denkers een monster baarden - Maarten Boudry

De postmodernisten hebben een vorm van vandalisme gepleegd op de kernbegrippen van de wetenschap en de verlichting – objectiviteit, representatie, gedeelde werkelijkheid, en bovenal ‘waarheid’. Dat leidt tot een vorm van schadelijk relativisme die helaas nog steeds erg invloedrijk is in bepaalde delen van de academische wereld. Wat ook klopt, is dat post­modernisme vooral door linkse denkers werd ontwikkeld en omarmd. Het postmodernisme draagt een emancipatorische belofte in zich, die links aanspreekt.

70 jaar vrouwenstemrecht - Gwendolyn Rutten

De toekenning van stemrecht voor vrouwen 70 jaar geleden betekende niet dat ze vanaf dan gelijk behandeld werden. Ik geef een paar voorbeelden. Tot 1958 zei de wet dat vrouwen hun man moesten gehoorzamen. Pas in 1965 deelden moeder en vader de ouderlijke macht, al besliste de vader nog altijd in geval van meningsverschil. Pas in 1976 kregen ze het recht om een eigen bankrekening te openen. Pas in 1989 werd verkrachting binnen het huwelijk strafbaar gesteld. Pas in 1993 kon een vrouw de Belgische troon bestijgen.

Democratie is wat we er zelf van maken - Rolf Falter

Democratie is in haar essentie een systeem waarbij je de machtsoverdracht vreedzaam organiseert. Idealiter is dat tegenwoordig van centrum-links naar centrum-rechts en omgekeerd, na zo’n acht à tien jaar. Een nieuwe regering zet haar nieuwe frisse ideeën, die door de kiezer zijn goedgekeurd, om in beleid, verkrijgt een tweede ambtstermijn, zoekt verder in dezelfde richting, gaat wat overdrijven, verzandt in de karikatuur of de stagnatie. Dan is het tijd voor de aflossing.

Liberalen en de Russische Revolutie - Patrick Van Schie

De ‘kosten’ van het communisme alleen al in termen van menselijk leed – mannen, vrouwen en kinderen die zijn vermoord, gemarteld, als slaven afgebeuld in werkkampen, of vanwege ‘afwijkende’ opvattingen werden opgesloten in psychiatrische inrichtingen – zijn immens. Ze overtreffen zelfs verre het aantal slachtoffers van het nationaal-socialisme (Courtois et al, 1997). Het leed dat het communisme berokkende heeft in ons deel van de wereld echter veel minder aandacht gekregen dan het leed dat door het Derde Rijk is teweegbracht.

Alles racisme noemen vergiftigt debatcultuur - Paul Cliteur

We leven in een tijd van racificatie: tot kwesties van “ras” maken wat daar in feite niets of weinig mee te maken heeft. Racificatie heeft vaste voet aan de grond gekregen op de campussen op Amerikaanse universiteiten en het “no-platformen” van sprekers vanwege vermeend racisme is daar nu een ware plaag. Helaas heeft dit ook repercussies voor de rechtspraktijk. De veroordeling van Geert Wilders door de rechtbank wegens, onder andere, aanzetten tot discriminatie op grond van “ras” is daarvan een voorbeeld.

Het schuldige landschap - Floris van den Berg

Reflecterend over een landschap kun je je afvragen: is dit een landschap dat bijdraagt aan de ecologische crisis, of is dit een landschap dat duurzaam is? Nederland als geheel is een land dat een onevenredig groot aandeel in de mondiale ecologische crisis heeft doordat de ecologische voetafdruk van Nederland 3,6 aardes is. Dat wil zeggen dat als alle mensen op aarde zouden leven als de gemiddelde Nederlander, dat er dan 3,6 planeet aardes nodig zijn. Er is geen duurzaamheid in Nederland.

Stad van willen en kunnen - Axel Polis

Het is vandaag één jaar geleden dat ik aan de slag ging als ondervoorzitter van het Antwerpse OCMW. Met 10.507 klanten behoort armoede in Antwerpen jammer genoeg nog steeds niet tot het verleden. En dan hebben we het enkel over armoede die op de radar van het OCMW verschijnt. Decennialang socialistisch beleid, vooral gericht op uitkeringen, bracht geen remedie. Anderzijds blijkt de doorgeschoten ‘voor-wat-hoort-wat-doctrine’ het ook altijd bij het rechte eind te hebben. Ik pleit als liberaal voor een andere aanpak.

Degelijk onderwijs is belangrijker dan godsdienstvrijheid - Leni Franken

Enkele weken geleden overhandigde een studente mij een bundel ‘richtlijnen’ die zij, als sollicitante in de joodse school Benoth Jerusalem had gekregen. Dat streng orthodoxe joodse scholen het moeilijk hebben met de evolutieleer en seksuele voorlichting was al langer geweten, maar de  richtlijnen in de bundel gaan veel verder dan dat. Zo mag er met leerlingen ook niet worden gesproken over ‘politiek, religie, racisme en persoonlijke aangelegenheden’, net zoals over ‘erediensten en kunst (kruisbeelden, naakten)’.

Canvas is de Abou Jahjah-schaamte voorbij - Eddy Daniels

Stel dat morgen iemand in Borgloon of Ingelmunster een poging tot Dorpspartij lanceert met de prikkelende belofte al onze maatschappelijke problemen in één klap op te lossen, hoe groot zou de persbelangstelling dan zijn? Dyab Abou Jahjah is er echter in geslaagd niet slechts de pers te mobiliseren voor zijn nog niet eens bestaande partij (Be.One, aan fantasie geen gebrek), hij hield er op 7 februari ook twee reclamespots op Canvas aan over van samen bijna 25 minuten (6’10” Terzake, 18’30” De Afspraak). 

Net omdat ouders en religies zo vrij zijn in onze samenleving, is onderwijs zo belangrijk om iedereen de kans te geven zich kritisch en geïnformeerd te vormen. Daarom is er leerplicht en zijn er eindtermen. Onderwijs is de enige plek waar we als samenleving alle jonge mensen even bij ons hebben. Onderwijs dient in dat opzicht niet op de eerste plaats om van leerlingen betere moslims, katholieken of atheïsten te maken. Onderwijs dient ook niet om de opvoeding die jonge mensen thuis krijgen te bevestigen, maar om de ramen en deuren open te gooien.

Canvas is de Abou Jahjah-schaamte voorbij - Eddy Daniels

Stel dat morgen iemand in Borgloon of Ingelmunster een poging tot Dorpspartij lanceert met de prikkelende belofte al onze maatschappelijke problemen in één klap op te lossen, hoe groot zou de persbelangstelling dan zijn? Dyab Abou Jahjah is er echter in geslaagd niet slechts de pers te mobiliseren voor zijn nog niet eens bestaande partij (Be.One, aan fantasie geen gebrek), hij hield er op 7 februari ook twee reclamespots op Canvas aan over van samen bijna 25 minuten (6’10” Terzake, 18’30” De Afspraak). 

Het religieus opportunisme - Luckas Vander Taelen

Be.one noemt zich een radicale partij. Dat illustreerde Kaçar toen ze stelde dat de islam slachtoffer is van ‘religieuze ongelijkheid’. België is een land met een bijzonder grote godsdienstvrijheid. Maar elke aanhanger van een radicale religie kan het tegendeel beweren, omdat democratie iets anders is dan theocratie. Wat Kaçar bedoelde werd duidelijk toen ze zei dat een debat over onverdoofd slachten slechts mogelijk was als de Moslimexecutieve daartoe bereid was. Dat is een merkwaardige opvatting van godsdienstvrijheid.

Méér middelen om internationaal competitief te blijven - Walter Ysebaert

De uitdaging voor de toekomst van het hoger onderwijs en het onderzoek in Vlaanderen zal eruit bestaan een antwoord te bieden op de geformuleerde problemen, rekening houdend met de geschetste internationale evoluties, met de complexiteit en het karakter van ons financieringsmodel, met de institutionele belangen die spelen en met de budgettaire restricties. De ideeën die op dit moment worden verkondigd zijn interessant maar vormen slechts een druppel op een gloeiende plaat.

Ik ben een man en ik voel me daar goed bij - David Van Turnhout

Genderneutraliteit waarbij elke uiting van een geslacht ongewenst is doet denken aan gendercommunisme en kan onmogelijk de oplossing zijn in een open en gezonde samenleving. Geslachten afschaffen of doodzwijgen (zoals sommigen voorstellen) gaat helemaal in tegen het liberaal principe om te kunnen zijn wie je wil. Laat ons geslachten toevoegen in plaats van mannen en vrouwen te laten inboeten. Laat ons situaties vermijden waarin mensen niet meer vrij zijn zich man of vrouw te voelen.

De religieuze neutraliteit van onze staatsinstellingen - Paul Cliteur

Ik zag dit bordje ‘gebedsruimte voor vrouwen’ voor het eerst op 30 januari 2018 toen ik op zoek was naar het toilet, voorafgaand aan mijn college Grondslagen van de Rechtswetenschap voor de eerstejaars rechtenstudenten. Oh God, nu zie ik het met eigen ogen! staat. Ik wist dat het er moest zijn. Maar goed, erover lezen is toch iets anders dan het met eigen ogen zien. Hier hadden we dus zo’n grondslag van de rechtswetenschap, of liever gezegd de flagrante schending daarvan: de ondermijning van de openbare universiteit door een religieus privilege.

Laten we over migratie praten (en kalm blijven) - Patrick Loobuyck

Zou het kunnen dat als de dames en heren politici de discussie over migratie aanvatten vanuit deze breed gedragen consensus we een kwalitatief beter en genuanceerder migratiedebat krijgen? De opgeklopte tegenstelling van beide kanten is vaak fake. Theo Francken is geen Trump en al zeker geen nazi, Groen en sp.a zijn geen watjes. Alstublieft, stop dat polariserend gekissebis en ga samen op basis van feiten en gedeelde morele principes op zoek naar een nog rechtvaardiger en menselijker migratiebeleid. Plus est en vous.

De harde wet van de creatieve destructie - Paul De Grauwe

De reacties op het nieuws  van de Carrefour afdankingen waren extreem. Aan de ene kant was er de “bloedbad”-reactie; aan de andere kant had je nogal wat analisten, vooral economen, die het als een onvermijdelijke ontwikkeling beschouwden die in de huidige conjunctuur niet eens dramatisch was omdat het afgedankte personeel toch vlot een nieuwe baan zou vinden.  Zoals de 4000 Ford-werknemers dat hadden gedaan zoveel jaar geleden toen de Ford fabrieken in Genk hun deuren sloten. Wie heeft er gelijk?

Schaf de premies voor de Rode Duivels af - Paul De Grauwe

Mijn voorstel is dat de voetbalbond het premiestelsel afschaft en met het geld dat hij hierdoor uitspaart een aantal goede doelen ondersteunt. Bijvoorbeeld een betere jeugdwerking of meer middelen in het vrouwenvoetbal. Het voordeel van dit alternatief is dat het geld zal gaan naar die mensen voor wie een extra euro nog iets betekent, in plaats van die euro te geven aan miljonairs die nauwelijks zullen merken dat hun bankrekening is gestegen na het opstrijken van de premie.

Le Grand Bruxelles in het water - Luckas Vander Taelen

Défi is de enige partij in dit land die de grenzen van het Brusselse Gewest en de taalgrens in vraag blijft stellen. In haar mythologie zijn de faciliteitengemeenten zowat het equivalent van de Palestijnse bezette gebieden, waarbij Vlaanderen als wreedaardige bezetter de rol van Israël speelt. Bij Défi is het niet toegelaten luidop iets anders te zeggen dan de officiële partijlijn: dat de Franstaligen in de Rand wensen toe te treden tot het Brusselse Gewest. Maar nu blijkt dat Franstaligen in de Rand liever in Vlaanderen wonen dan in Brussel.

Ik wens de samenleving wat meer mentale rust - Patrick Loobuyck

Ik wens onze samenleving in 2018 meer mentale rust toe. We kunnen daar met zijn allen – van links tot rechts, meerderheid en minderheden – aan bijdragen door met wat meer empathie en gevoel voor wederkerigheid over samenlevingsproblemen te spreken, door ons beter te informeren en niet al te snel te oordelen, door te luisteren en ons open te stellen.  En ik weet het: politici en journalisten zijn ook maar mensen. Dat neemt niet weg dat ze een bijzondere taak hebben om te genezen in plaats van te verzieken.