Erfbelastingen zijn onrechtvaardig - Dirk Verhofstadt

Erfbelastingen zijn onrechtvaardig. De liberale filosoof John Locke stelde in zijn Two Treatises of Government dat iedere mens niet alleen de eigendom heeft over zijn eigen lichaam maar ook over de vruchten van zijn arbeid. Die fundamentele bescherming van het eigendomsrecht loopt als een rode draad doorheen het liberale denken. Waar het op neerkomt, is dat mensen die in de loop van hun leven gespaard en gewerkt hebben en bijvoorbeeld een huis gekocht hebben daar het volledige eigendomsrecht op hebben en dat de overheid dit principieel niet mag belasten.

Hogere erfbelastingen: rechtvaardig, efficiënt en erg onpopulair - Andreas Tirez

Hogere erfbelastingen zijn voor de meeste experts een evidentie. Het contrast met de publieke opinie is enorm, die hiertegen sterk gekant is. Dat valt deels te verklaren doordat hogere erfenisbelastingen vaak geïsoleerd voorgesteld worden. Maar elk voorstel voor een hogere erfbelasting zou budgetneutraal moeten zijn voor de overheid. Dat betekent dat de hogere erfbelastingen toelaten om elders de belastingen te verlagen, zoals bijvoorbeeld de arbeidslasten.

Kleine filosofie van de digitale onthouding - Hans Schnitzler

Dat we met zijn allen zwaar verslaafd zijn aan onze tablet of smartphone is zeker geen nieuws meer. Daarom heeft de auteur Hans Schnitzler verschillende testen met meer dan honderd studenten gedaan om uit te zoeken wat er gebeurt als men zich minstens een week afsluit van het elektronisch/digitaal gebeuren en terug gewoon, of eerder normaal rondloopt in de analoge wereld. Via vragenlijsten en diepte-interviews kon hij heel wat boeiende lessen trekken uit deze “onthoudingsoefening”. Recensie door Mark Bienstman.

Het kleine meisje van het grote plein - Chai Ling

Chai (achternaam) Ling (voornaam), geboren in 1966, was in 1989 één van de toonaangevende leiders van de studentenopstand tegen Deng Xiaoping. Na de onderdrukking door het leger, dook ze onder en vluchtte via Hongkong en Frankrijk naar de VSA. Daar werd ze met open armen ontvangen, studeerde ze in Princeton en Harvard, trouwde met een succesvol zakenman en werd er moeder van drie kinderen. Pas in 2011 schreef ze haar levensverhaal vanuit een christelijke inspiratie. Recensie door Jef Abbeel.

Canvas is de Abou Jahjah-schaamte voorbij - Eddy Daniels

Stel dat morgen iemand in Borgloon of Ingelmunster een poging tot Dorpspartij lanceert met de prikkelende belofte al onze maatschappelijke problemen in één klap op te lossen, hoe groot zou de persbelangstelling dan zijn? Dyab Abou Jahjah is er echter in geslaagd niet slechts de pers te mobiliseren voor zijn nog niet eens bestaande partij (Be.One, aan fantasie geen gebrek), hij hield er op 7 februari ook twee reclamespots op Canvas aan over van samen bijna 25 minuten (6’10” Terzake, 18’30” De Afspraak). 

Voet bij stuk - Joseph Pearce

Joseph Pearce fileert de boekensector. Zowel uitgevers, redacteurs, schrijvers, recensenten, promotiemedewerkers, ‘journalisten’ van de rommelblaadjes maar ook van de zogenaamde ‘betere’ pers, en juryleden van literaire prijzen moeten het ontgelden. Uiteraard fictie, maar wie het boekenwereldje wat kent, beseft dat er heel wat waarheid in staat. Van uitgevers die uit zijn op snel winst maken, over schrijvers met hun nukken, tot recensenten die zichzelf beter wanen dan de auteur van het boek dat ze bespreken. Recensie door Dirk Verhofstadt.

Radicale gelijkheid? Geef mij maar echte vrijheid - Lieven Monserez

Wat stoort er mij dan aan “radicale gelijkheid”? Eigenlijk drie dingen. Ten eerste sta ik altijd sowieso argwanend tegenover denkrichtingen die de gelijkheid hoog in het vaandel voeren. Volgens hen is de enige weg die naar een ideale samenleving leidt, een route die gaat over het terugdringen van alle mogelijke vormen van ongelijkheid. Zij lijken er vanuit gaan dat gelijkheid altijd goed is en dat ongelijkheid altijd slecht is. Dit is niet mijn visie op gelijkheid en ongelijkheid.

De geschiedenis van de katharen - Michel Roquebert

‘De geschiedenis van de katharen is min of meer de geschiedenis van hun vervolging.’ Wie geen kippenvel van deze allereerste zin van het boek van Michel Roquebert (1928) krijgt heeft beslist een hart van steen. De Franse oud-journalist en historicus zwakt die onheilsboodschap evenwel onmiddellijk af. We moeten ons niet voorstellen, schrijft hij, dat de honderdjarige strijd er een van ononderbroken folteringen, brandstapels en levenslange opsluitingen was. Recensie door Joseph Pearce.

Het religieus opportunisme - Luckas Vander Taelen

Be.one noemt zich een radicale partij. Dat illustreerde Kaçar toen ze stelde dat de islam slachtoffer is van ‘religieuze ongelijkheid’. België is een land met een bijzonder grote godsdienstvrijheid. Maar elke aanhanger van een radicale religie kan het tegendeel beweren, omdat democratie iets anders is dan theocratie. Wat Kaçar bedoelde werd duidelijk toen ze zei dat een debat over onverdoofd slachten slechts mogelijk was als de Moslimexecutieve daartoe bereid was. Dat is een merkwaardige opvatting van godsdienstvrijheid.

Méér middelen om internationaal competitief te blijven - Walter Ysebaert

De uitdaging voor de toekomst van het hoger onderwijs en het onderzoek in Vlaanderen zal eruit bestaan een antwoord te bieden op de geformuleerde problemen, rekening houdend met de geschetste internationale evoluties, met de complexiteit en het karakter van ons financieringsmodel, met de institutionele belangen die spelen en met de budgettaire restricties. De ideeën die op dit moment worden verkondigd zijn interessant maar vormen slechts een druppel op een gloeiende plaat.

The Party - Sally Potter

Janet (Kristin Scott Thomas) is benoemd tot minister van gezondheidszorg, de kroon op haar politieke carrière. Om dat te vieren nodigt ze samen met haar man wat vrienden uit in hun huis in Londen. Wat een intiem diner had moeten worden, mondt uit in een opeenstapeling van pijnlijke onthullingen en confrontaties. Liefde, vriendschap, politieke overtuigingen: alle zekerheden in het leven staan plots op de helling en beschaving blijkt slechts een dun laagje vernis. Waar de avond begint met champagne, eindigt het met bloedvlekken op de vloer.

De redders van het Avondland - Paul van Gageldonk

Het rechtspopulisme in Duitsland, en wellicht ook in de rest van Europa,  is niet zomaar onder één noemer te vatten. Dit is meteen ook tegelijk de sterkte én zwakte van dit fenomeen. Ze spreken misschien veel mensen aan, maar ze gaan ten onder door onderlinge verdeeldheid. Typisch voor Duitsland wordt dit verhaal dan nog verder gecompliceerd door twee andere historische gebeurtenissen die minder spelen in andere Europese landen: enerzijds de al dan niet gelukte verwerking van het oorlogsverleden. Recensie door Mark Bienstman.

Tsjaikovskistraat 40 - Pieter Waterdrinker

Waterdrinker geeft er blijk van het leven in de Sovjet Unie goed te kennen. Al was het maar omdat hij uiteindelijk met een Russische trouwde. Het diapositief van deze vertelling is de Russische revolutie van 1917, de opkomst en ondergang van Lenin en niet te vergeten het wrede lot dat de laatste tsaar en zijn familie wachtte. Voortdurend springt Waterdrinker heen en weer tussen 1919, de actualiteit van vandaag en de decennia die aan vandaag vooraf gingen. Met Lenin als de grootste misdadiger die de mensheid ooit gekend heeft. Recensie door Enno Nuy.

Thomas Moore. Biografie - Peter Ackroyd

Wat deze biografie zo knap maakt is dat de auteur Mores reilen en zeilen inbedt in de tijdgeest, de maatschappij en het milieu waarin hij leefde. Ackroyd heeft ook een biografie van Londen geschreven en die kennis komt het boek zeer ten goede. Hij beschrijft op een geloofwaardige en aanstekelijke manier straten, gebouwen, kerken, rituelen, geplogenheden, vetes, intriges en culturele activiteiten waardoor je een samenleving (of beter de top ervan) voor je ogen ziet opdoemen. Recensie door Leo De Haes.

De Duitse oorlog - Nicholas Stargardt

Over de opvattingen en verwachtingen van de Duitse bevolking voor en tijdens de oorlog schreef de Duitse historicus Nicholas Stargardt het indrukwekkende boek De Duitse oorlog met als ondertitel De Tweede Wereldoorlog door de ogen van burgers en soldaten. Nieuw is dat de auteur de militaire ontwikkelingen duidt aan de hand van brieven, dagboeken, kranten en ooggetuigenverslagen, zowel van soldaten als gewone burgers, van christenen als Joden, van overtuigde nazi’s als tegenstanders van het regime. Recensie door Dirk Verhofstadt.

De residentie - Karen Andersen Brower

Nancy Reagan? Een kenau en een verwend nest, en o zo kieskeurig. Ronald, haar man, was dan weer een sympathieke knul. Sympathiek zijn ook de Obama’s, hoewel ze meer dan de Reagans op hun privacy zijn gesteld. Ook de Nixons waren vriendelijk, al gedroegen ze zich vaak formeel. Barbara Bush had een hart van goud. De ‘oude’ Bush was aardiger dan zijn zoon, George W. Bush. De Clintons? Ruziemakers die hun talrijke meningsverschillen royaal van scheldwoorden voorzagen. Recensie door Joseph Pearce.

When Science Encounters the Child - Beatty, Cahan & Grant (ed.)

De wetenschap is in wezen reductionistisch. Als de wetenschap het kind ontmoet, leidt dit onvermijdelijk tot karikaturen. Barbara Beatty, Emily D. Cahan en Julia Grant bundelden een collectie essays waarin de belangrijkste kindbeelden van het Amerika van de twintigste eeuw worden samengevat. Als de kinderen daaraan moeten beantwoorden resten hen aldus de auteurs nog slechts ‘flarden aan autonomie, misschien alleen maar omdat het kind in wezen onkenbaar is’. Recensie door Jelman Haaze.

Ik ben een man en ik voel me daar goed bij - David Van Turnhout

Genderneutraliteit waarbij elke uiting van een geslacht ongewenst is doet denken aan gendercommunisme en kan onmogelijk de oplossing zijn in een open en gezonde samenleving. Geslachten afschaffen of doodzwijgen (zoals sommigen voorstellen) gaat helemaal in tegen het liberaal principe om te kunnen zijn wie je wil. Laat ons geslachten toevoegen in plaats van mannen en vrouwen te laten inboeten. Laat ons situaties vermijden waarin mensen niet meer vrij zijn zich man of vrouw te voelen.

Jan Dumolyn slaakte in De Standaard een noodkreet over het Vlaamse systeem voor onderzoeksfinanciering. Dat was zeer herkenbaar: te lage kansen op financiering van goede ideeën, problematische werkdruk en welzijn, en ontmoediging van belangrijk maar risicovol, of interdisciplinair onderzoek. De nagel op de kop. Maar ook de economische effecten mogen niet onderschat worden: een te groot deel van de schaarse middelen dienen enkel en alleen om het rad van deze rat race gaande te houden.

Voorbij de polarisatie - Gert Jan Geling

Polarisatie hoort bij de politiek, en een beetje polarisatie is zeker niet verkeerd. Het is juist essentieel voor een gezond politiek systeem. Maar polarisatie kan ook te ver gaan. Wanneer de tegenstellingen tussen partijen zo groot en zo scherp worden, en de strijd zo hevig is, kan politieke polarisatie maatschappelijke polarisatie in de hand werken. Hiermee dreigt het politieke en maatschappelijke midden steeds verder uitgehold te worden doordat kiezers in navolging van partijen steeds verder opschuiven naar de flanken.