All tagged Europese Unie
Wie vandaag nadenkt over de toekomst van Iran, en breder over de stabiliteit van het Midden-Oosten, moet niet alleen denken in termen van militaire strategie. Op een bepaald moment zal ook de vraag gesteld moeten worden hoe politieke stabiliteit, economische wederopbouw en regionale samenwerking opnieuw mogelijk worden. Macht kan regimes vernietigen. Maar duurzame stabiliteit ontstaat pas wanneer samenlevingen opnieuw een toekomst zien die niet op oorlog is gebouwd.
In plaats van concessies en deals voor Duitsland na te streven, zou Friedrich Merz zich bij zijn komende bezoek aan China moeten richten op het organiseren van de Europese macht op een manier die effectief inspeelt op de uitdagingen van zowel China als de VS. De Europese Unie beschikt over belangrijke troeven die zij kan inzetten in haar concurrentie met China: de kracht van de interne markt, regelgevende capaciteit en technologische excellentie.
Een verenigde alliantie van middelgrote mogendheden zou een aanzienlijke invloed hebben, aangezien de leden elk een buitenproportionele invloed zouden uitoefenen op specifieke domeinen. De EU is een economische grootmacht; India en Japan zijn respectievelijk de vierde en vijfde economie ter wereld; Canada is een energiesupermacht; Brazilië en Australië beschikken over enorme natuurlijke hulpbronnen; en het Verenigd Koninkrijk blijft een belangrijk financieel centrum.
Het tijdperk waarin de VS-allianties en internationale instellingen versterkten, opkwamen voor democratie en mensenrechten, en bereid waren offers te brengen voor de rechtsstaat en het machtsevenwicht in de wereld, is voorbij. In plaats daarvan is er een wereld ontstaan waarin de acties van de VS meer worden bepaald door wat direct ten goede komt aan de Amerikaanse economie, individuele Amerikaanse bedrijven en de veiligheid van het thuisland.
Extreemrechts verklaarde dat de stemming in het Europees Parlement op donderdag 13 november 2025, een historische dag was voor de Europese bedrijven en voor de democratie. Met de val van het cordon sanitaire is een meerderheid aan de rechterzijde van het politieke spectrum erin geslaagd de Green Deal-wetgeving in sterke mate te verzwakken. Schandelijk is dat een aantal liberale Europese parlementsleden het cordon sanitaire in de EU mee doorbraken.
Het standaardargument van de adepten van vrijhandel is dat importtarieven het land schaden dat ze toepast. Er is geen reden waarom andere landen hun importtarieven als vergelding zouden moeten verhogen, want het enige wat hiermee wordt bereikt, is dat deze landen zichzelf schade berokkenen. Laat de VS zichzelf beschadigen. Andere landen hoeven die dwaasheid niet te kopiëren.
Ons internationaal gewicht is compleet in rook opgegaan. En dat strookt niet met de geschiedenis van sterke en gedegen Belgische diplomaten met een uitgebreid internationaal netwerk. Premier De Wever mag af en toe eens met een bevriende Europese leider bellen of krijgt achteraf, na de feiten, een briefing. Dat België hiermee een historische traditie heeft verkwanseld, is ronduit beschamend.
Het misprijzen en de haat van president Trump voor de Europese Unie in het algemeen, en voor Duitsland in het bijzonder, heeft ertoe geleid dat de VS en Rusland nu bondgenoten zijn geworden met hetzelfde doel: de Europese Unie de grond inboren. De Duitse politieke elite is tot de conclusie gekomen dat Duitsland zich onafhankelijk moet opstellen ten aanzien van de Verenigde Staten.
De Europese Unie is in de eerste plaats een waardenproject. Of het nu gaat over democratie, onafhankelijke media, gelijkwaardigheid van burgers of de rechtsstaat: het zijn de hoekstenen waarop de Unie gebouwd is. Het zijn de principes die wij wereldwijd uitdragen. De acties van Hongarije en Polen ondermijnen daarom de volledige geloofwaardigheid van Europa in haar kernwaarden. Zowel intern als naar de buitenwereld toe. In dat opzicht is het zelfs bedreigender voor het welslagen van de Unie als democratisch project dan het vertrek van de Britten.
In 2002 ontmoette ik voor het eerst de Zweedse klassieke liberaal Johan Norberg naar aanleiding van de publicatie van zijn eerste boek Leve de globalisering. Hij was toen zo goed als onbekend in onze contreien. intussen groeide hij uit tot een wereldtopper, een overtuigde vooruitgangsdenker en begenadigd spreker. We waren het op sommige punten oneens, maar op veel meer punten helemaal eens. Interview door Dirk Verhofstadt.
Indien Charles Michel maar het minste beetje empathie en hoffelijkheid had, dan had hij zijn stoel onmiddellijk afgestaan aan Ursula von der Leyen. Daarmee zou Michel via de aanwezige pers, een significant en indrukwekkend signaal hebben gegeven aan de Europese en islamitische bevolking dat vrouwen evenveel rechten hebben als mannen. Hij had op die manier waarschijnlijk de toorn van Erdoğan over zich heen geroepen, maar tegelijk de harten en geesten van miljoenen mensen, in het bijzonder vrouwen binnen conservatieve gemeenschappen, gewonnen in hun strijd voor gelijke rechten.
Verschillende ultrakatholieke en ultraconservatieve organisaties oefenden druk uit op de Europese Commssie voor de aanstelling van een nieuwe gezant voor religieuze vrijheid. Bovendien leek de vorige gezant er met diezelfde organisaties te nauwe banden op na te houden vanuit een eigen religieuze overtuiging. Deze inmenging is een bedreiging voor de mensenrechten in de EU, gezien de intolerante standpunten van deze organisaties ten opzichte van bijvoorbeeld de LGBTI-gemeenschap. Alain Vannieuwenburg ging op onderzoek en kwam tot onthullende vaststellingen.
Vlaanderen dient vervolgens aan de Europese Unie een verzoek tot lidmaatschap in te dienen om zo de VLEXIT ongedaan te maken. Alle 27 lidstaten dienen hiermee akkoord te gaan en liefst zo snel mogelijk, want het economisch kerkhof Vlaanderen ligt dan reeds aan een infuus. Iedereen weet ondertussen dat de EU zeer snel beslissingen neemt…. Hopelijk zal uw (klein)kind terug zonder paspoortcontrole voorbij de Nederlandse grens geraken voor een zonnig dagje Zeeland.
Szablowski wil in de eerste plaats aan de alarmbel trekken. ‘Een groot deel van de wereld,’ aldus de auteur, ‘verkreeg de vrijheid zonder daarop voorbereid te zijn. In de meest extreme gevallen kwam die vrijheid onverwacht of was ze zelfs ongewenst.’ Nu ze er is, is het de taak van de overheid om de vrijheid in goede banen te leiden. En hier loopt het dus vaak mis. Toen de zieke Fidel Castro in 2006 zijn taken aan zijn broer overliet, hoopten vele Cubanen dat het land zou veranderen. Maar niet meteen. Recensie door Joseph Pearce.
Zoals dit artikel aantoont, is de massale uitbreiding van de Unie geen budgettair succes te noemen. Hier komen we ook bij het kernpunt van de EU mislukking van deze eeuw: teveel lidstaten zijn toegelaten tot de EU, die er economisch-financieel niet klaar voor waren/zijn en enkel geïnteresseerd zijn in de Europese gelden. Zodoende moet er een duidelijkere financiering komen die minder de nadruk legt op subsidiestromen, maar op echte Europese uitdagingen.
Een roman over de EU, over wereldvreemde Europese ambtenaren? Je moet sterk in je schoenen staan om dat op het eerste gezicht doodsaaie onderwerp tot een leesbaar verhaal te maken. Maar de Oostenrijkse schrijver Robert Menasse doet het in De hoofdstad met verve, zwier en humor. Het heeft hem wel vijf jaar research gekost in Brussel. Het resultaat staat als een huis. Het boek ontving eind vorig jaar de Deutsche Buchpreis, zowat de belangrijkste onderscheiding voor Duitstalige fictie. Recensie door Leo de Haes.
Messiaen is niet blind voor de fouten in de Europese constructie. Hij geeft er zelfs felle kritiek op. In tegenstelling tot populisten die de EU overboord willen gooien, wil hij het echter juist versterken maar dan wel door de klemtoon te verleggen van het louter economische naar het sociale. Een EU die zorgt voor al haar burgers, met goede medische zorgen, behoorlijke pensioenen, sociale bescherming, bestrijding van armoede, steun aan de werklozen, betere arbeidsvoorwaarden, beheersing van de migratie en een leefbaar milieu. Recensie door Dirk Verhofstadt.
Democratie is in haar essentie een systeem waarbij je de machtsoverdracht vreedzaam organiseert. Idealiter is dat tegenwoordig van centrum-links naar centrum-rechts en omgekeerd, na zo’n acht à tien jaar. Een nieuwe regering zet haar nieuwe frisse ideeën, die door de kiezer zijn goedgekeurd, om in beleid, verkrijgt een tweede ambtstermijn, zoekt verder in dezelfde richting, gaat wat overdrijven, verzandt in de karikatuur of de stagnatie. Dan is het tijd voor de aflossing.
Ulrike Guerot schreef een fenomenaal boek, waarin zij haar kritiek op de EU onderbouwd formuleert. Maar ze gaat veel verder dan enkel de kritiek en schetst een perspectief waar wij Europese burgers werkelijk iets aan hebben: een daadwerkelijke democratie van en voor burgers waar de schaal van de moderne maatschappij wordt teruggebracht naar autonome regio’s, waar de natiestaten worden afgebroken en waar op basis van het beginsel ‘één persoon, één stem’ een Europese regering wordt gekozen. Recensie door Enno Nuy.
Wim de Wagt brengt een verhaal van sterke politieke figuren die schipperend tussen ideaal en realiteit een betere wereld pogen te realiseren en dan dient men daaronder, in de nasleep van een vernietigende oorlog, vooral te verstaan het bewerkstelligen van een duurzame vrede door een nauwere samenwerking. Voor de Fransen, met als centrale persoonlijkheid Aristide Briand, was dat in de eerste plaats een politieke samenwerking, voor de Duitsers met Gustav Stresemann, een economische. Recensie door Hendrik Vanmassenhove.
