De VS valt vijandige regimes aan en denkt dat daarmee het gevaar verdwenen is. Maar het uitschakelen van een zichtbare tegenstander neutraliseert de onderliggende dreiging niet; het verandert die dreiging alleen maar in iets ongrijpbaars, ondoorzichtig, oncontroleerbaar en onmogelijk om mee te onderhandelen of te monitoren. Totdat de VS dit erkent – totdat het de lessen van Bagdad en Tripoli, en nu ook Teheran, internaliseert – zal het gevaren blijven creëren die geen enkele raket kan bereiken.