De maatschappelijke geschiedenis van het eerste naoorlogse decennium in Duitsland is in België wat minder gekend. Dit boek vormt alvast een mooie introductie, ook als het gaat over hoe een maatschappij een (moeilijk) verleden in praktijk verwerkt. Bemerk dat ook in Vlaanderen het historische verhaal van die oorlogsgeneratie en vooral van die oorlogskinderen, de laatste jaren terug in de belangstelling staat, zowel bij historici als bij het brede publiek. Recensie door Peter Laroy.
De film Bohemian Rhapsody is een ode aan Queen, hun muziek en hun uitzonderlijke zanger Freddie Mercury. Hij vocht tegen stereotypes en verbrijzelde het conventionele om vervolgens uit te groeien tot een van de meest geliefde entertainers ter wereld. De film volgt zowel de snelle opkomst van de band aan de hand van hun iconische liedjes en revolutionaire geluid, als Mercury’s uit de hand gelopen levensstijl die bijna zorgde voor het ineenstorten van de band. Daarnaast zien we hun succesvolle reünie aan de vooravond van Live Aid,
Voor de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema is het boerkaverbod ‘geen prioriteit’, en ook in Rotterdam en Utrecht lijkt men niet geneigd om een dergelijk wettelijk verbod strikt na te leven. De bestuurders van deze steden vergissen zich schromelijk. Het dragen van de boerka in onze contreien kan immers niet los gezien worden van de weerzinwekkende manier waarop vrouwen zich in orthodox islamitische landen omwille van middeleeuwse tradities volledig moeten verhullen.
De laatste Belgische wolf werd volgens de legende in 1844 door koning Albert I geschoten. Stilaan komt hij terug, na 174 jaar. Het verdwijnen van al die soorten is niet de schuld van mijn generatie. Maar laat ons de generatie zijn die de fouten van onze voorouders herstelt. Bewaren is niet genoeg. We moeten streven naar een biologische renaissance, bos aanplanten en oude soorten herintroduceren. Een tijdperk dat toont hoe groot en belangrijk de mens echt kan zijn.
Waar de vleeseter anno 2018 tenminste verwacht dat slachten “humaan” gebeurt, blijkt dat slachters niet altijd in het bezit zijn van de vereiste vakbekwaamheidsbewijzen. Dat brengt ernstige welzijnsschendingen met zich mee. Het komt meermaals voor dat dieren in zo'n volle hokken staan dat zij niet kunnen bewegen of niet eens kunnen gaan liggen. Soms kunnen zij niet naar de waterbakken lopen of zijn er niet eens waterbakken aanwezig.
In zijn boek Red de democratie wijst de essayist en actievoerder Manu Claeys op de zwakke punten van de representatieve democratie. “In de meeste democratieën zit het geloof in verkiezingen op een dieptepunt en is het vertrouwen in besturen en politieke partijen historisch laag,” aldus de auteur, die een reeks argumenten aanvoert waarom dit zo is en wat we er aan kunnen doen. Volgens de auteur bleek de democratie niet opgewassen tegen het neoliberale marktdenken. Recensie door Dirk Verhofstadt.
Heel het boek is een luide schreeuw om meer dan ooit te waken over onze open, vrije samenleving. Een samenleving waar géén plaats is voor censuur, waar iedereen de elementaire plicht heeft kritisch na te denken, waar iedereen moet proberen een thema ook eens vanuit een ander standpunt te bekijken, en dus los te komen van het eigen grote gelijk, waar de zongeaamde intellectuele elite in dialoog moet gaan in de plaats van neer te kijken op mensen die niet al de kennis en kunde hebbeen om complexe maatschappelijke problemen te doorgronden. Recensie door Mark Bienstman.
We geloven in wonderen, mirakels, paranormale verschijnselen of de werking van homeopathie, terwijl wetenschappelijk onderzoek duidelijk aangeeft dat veel van deze opvattingen onhoudbaar zijn. Hoewel er geen bewijs voor is, houden we hardnekkig vast aan deze irrationele denkbeelden. Er is in de laatste decennia veel cognitief wetenschappelijk onderzoek verricht naar de oorzaak van die hardnekkigheid. Ook intelligente mensen ontkomen er niet aan. Recensie door Kurt Beckers.
Vader David Sheff (Steve Carell) staat machteloos. Zoon Nic (Timothée Chamalet) kampt met een hardnekkige methamfetamine-verslaving en heeft moeite zich te bevrijden uit de vicieuze cirkel van terugval en herstel. Als hij dan toch een ontwenningskuur gaat volgen komt Lauren, ook een drugsverslaafde, op zijn pad. Samen zetten ze de eerste stappen richting herstel, maar een zoveelste terugval ligt op de loer voor het verliefde tweetal.
Als er in een open samenleving teveel mensen zijn of teveel mensen die de grondslagen van de open samenleving niet accepteren, komt het bouwwerk in gevaar en bestaat de kans op ineenstorting. Er gaat een enorme aantrekkingskracht uit van rijke westerse landen voor mensen die ofwel uit door oorlog geteisterde gebieden komen ofwel die in zo’n sociaaleconomisch uitzichtloze positie zitten dat ze naar het rijke westen trekken. Gezien de prognose van bevolkingsgroei, voornamelijk in Afrika, is het aannemelijk dat de stroom van migranten zal aanzwellen.
Veel religieuze apologeten hebben beweerd dat atheïsme noodzakelijkerwijs moet leiden tot nihilisme, relativisme, ‘sciëntisme’ of zelfs immoreel gedrag. Richard Dawkins, de beroemde bioloog en atheïst, kreeg vaak het verwijt te horen dat hij even fanatiek zou zijn in zijn ongeloof als fundamentalisten in hun geloof. Ook Johan Sanctorum bevestigt dit cliché in een overigens amusant stuk op zijn facebook-wall. Maar de kritiek op atheïsten is onterecht en vloeit grotendeels voort uit onwetendheid.
Volgens sommige joodse wijsgeren – en ook hier is Harari aan het woord – verwijst het beroemde gebod ‘heb uw naasten lief als uzelf’ alleen naar joden en is er geen enkel gebod dat zegt dat je gojim lief moet hebben. En zo zijn er ook veel rabbijnen die verkondigen dat het leven van een jood meer waard is dan het leven van een niet-jood. Maar hoe het ook zij, noch de bijbel, noch de koran, noch de talmoed is op enigerlei wijze de exclusieve bron van de menselijke moraal. Recensie door Enno Nuy.
De natte droom van Francken is een gemeenschappelijk Europees beleid op basis van het Australisch model. Daarbij worden illegale migranten en/of vluchtelingen zo dicht mogelijk bij de ‘bron’ – dus nog voor ze een levensgevaarlijke oversteek wagen – naar een ‘veilig’ land, conform de vereisten van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, BUITEN de EU gebracht. Volgens Francken is Tunesië daarvoor het meest aangewezen land. Daar zou dan een ‘screening’ gedaan worden van wie wel of niet de EU binnen mag. Recensie door Mark Bienstman.
Why Muslim Integration Fails in Christian-Heritage Societies is een belangrijk werk om verschillende redenen. Het stelt bijvoorbeeld datgene vast wat velen al vermoedden: namelijk dat de integratie van moslims in West-Europa buitengewoon moeizaam verloopt, en dat dit niet simpelweg de schuld is van moslims om van de autochtone inwoners, maar eigenlijk van beide. Het boek is daarin verfrissend omdat geen enkel perspectief in het debat de boventoon voert. Recensie door Gert Jan Geling.
1918. Nu het gebulder van de kanonnen van WOI uitdooft, komt in Wenen, het hart van Midden-Europa, een gouden tijdperk tot zijn einde. Het Oostenrijks-Hongaarse Rijk begint uit elkaar te vallen. In de nacht van 31 oktober sterft Egon Schiele thuis in bed, een van de 20 miljoen dodelijke gevallen van de Spaanse griep. Hij sterft terwijl hij het onzichtbare kwaad recht in het gezicht kijkt, en doet dat op de enige manier die hij kan: door het te schilderen. Hij is 28 jaar oud.
Vorige week publiceerden de UGent en levensverzekeraar NN een nieuw luik van hun Nationaal Geluksonderzoek. De blikvanger was deze keer dat meer geld wel degelijk gelukkiger maakt, maar slechts tot een bepaald niveau. Vanaf een maandinkomen van 4.000 euro wordt de Belg gemiddeld niet gelukkiger meer. Meer nog, vanaf 5.000 euro en meer zou de Belg gemiddeld ongelukkiger worden. Voor professor Annemans (UGent) bewijzen de cijfers dat we het economisch systeem moeten herdenken om het geluksniveau op te krikken.
Wat we nodig hebben zijn leiders als Macron die laten zien hoe we liberalisme kunnen verzoenen met patriottisme, liefde voor het eigene kunnen verzoenen met liefde voor de ander, en daarmee de verbinding bewerkstelligen tussen de Anywheres en de Somewheres. Een verbinding die op dit moment harder dan ooit nodig is, om te voorkomen dat de storm van het illiberale nationalisme in de toekomst misschien nog wel eens harder opsteekt dan dat op dit moment het geval is.
Hawking probeert op een voor iedereen begrijpelijke manier in te gaan op een aantal vragen die je inderdaad als de Grote Vragen zou mogen beschouwen. Bestaat er een god? Hoe is alles begonnen? Is er intelligent leven elders in het heelal? Kunnen we de toekomst voorspellen? Wat zit er in een zwart gat? Zijn tijdreizen mogelijk? Zullen we overleven op aarde? Moeten we de ruimte koloniseren? Zal kunstmatige intelligentie slimmer worden dan wij? Hoe geven we de toekomst vorm? Recensie door Enno Nuy.
Iemand die zich aan zijn verleden vastklampt, die angst heeft voor de toekomst, zal makkelijker openstaan voor rechtse en nationalistische politici die verklaren dat het vroeger allemaal zoveel beter was. Dat vroeger (lees: als die migranten er nog niet waren) alles zoveel veiliger was. Door het feit dat dergelijke mensen, als gevolg van slecht verwerkte melancholie in een zekere letargie terechtkomen, is ook hun zin voor kritisch denken afgestompt, waardoor ze ook veel meer vatbaar worden voor ‘fake news’. Recensie door Mark Bienstman.
Het ondemocratisch liberalisme zien we volgens Mounk onder meer in de vorm van het rechtvaardigen van het terugdringen van democratische inspraak ten behoeve van de bescherming van rechten, de voortschrijdende Europese integratie, de opwaardering van besluitvormingsprocessen van nationaal naar Europees niveau, en de toenemende technocratisering van het bestuur. De opkomst van het ondemocratisch liberalisme vormt, tezamen met de opkomst van de illiberale democratie, de grote crisis die de democratie nu doormaakt. Recensie door Gert Jan Geling.
