Wat dit boek voor mij zo waardevol maakt, is dat Morrison zijn eigen ervaring in de stad niet wegcijfert en zijn frustratie over Poetin evenmin verbergt. Hij heeft dit boek uit nostalgie geschreven naar de onvolkomen wereld van vóór de oligarchen, een wereld waarin Moskou nog met mededogen werd bekeken, en dit raakt de kern van wat ik zelf voelde bij mijn bezoek in 1992, toen niemand kon vermoeden welk soort kapitalisme uit de puinhopen van de planeconomie zou opstaan. Recensie door Benny Madalijns.
