De weg naar slavernij kan worden gelezen als een belangrijk tegenwicht voor de natuurlijke neiging van veel samenlevingen om de staat te laten ingrijpen in het leven van de particuliere sector. Het verwoordt het liberale – in de klassieke zin – argument in het eindeloze debat met voorstanders van meer staatsinterventie, ter verdediging van de vrijheid van het individu en tegen totalitaire tendensen die vrij spel krijgen naarmate centrale planning wordt geïmplementeerd. Recensie door Marcel Santos.