All tagged vrede

Michael Walzer over de grenzen van een rechtvaardige oorlog – Dirk Diels

Morgen zijn er verkiezingen in Israël. De Joodse filosoof Michael Walzer verheft intussen zijn stem en maakt een onderscheid tussen twee fasen, of zelfs tussen "twee oorlogen": een aanvankelijk gerechtvaardigde strijd tegen Hamas en een latere campagne die volgens hem steeds meer in het teken kwam te staan van de controle over Gaza en de verdrijving van Palestijnen. Volgens sommige waarnemers raakt die evolutie aan wat zij omschrijven als etnische zuivering.

Hand van hoop. Pleidooi voor een hernieuwd pacificisme – Alicja Gescinska

We zijn in Europa verwend geraakt door 80 jaar vrede. Alicja Gescinska ergert zich eraan dat westerlingen, ver van eender welke concrete dreiging voor lijf en leden, Oekraïners vertellen dat ze water bij de wijn moeten doen, dat praten met Rusland de oplossing biedt. Dat soort pacifisme vanuit de eigen veilige zetel is misschien geen pathologie, maar wel onuitstaanbaar en niet zelden hypocriet, schrijft ze. Daarom ‘pacificisme’ dat vrede voorop stelt, maar erkent dat die soms bevochten moet worden. Recensie door Johan Jacobs.

Naar de eeuwige vrede – Immanuel Kant

Er bestaan existentiële tegenstellingen en vijandigheden tussen volkeren en tussen staten. Elke theorie die dit fundamentele feit probeert te negeren, zal voor altijd een loze gedachte blijven. Maar Kants theorie over de eeuwige vrede moet natuurlijk in de eerste plaats gelezen worden als een historisch document, diepgeworteld in de context van de Franse Revolutie en de transformatie van de feodale naar de burgerlijke samenleving in Europa. Een interessant klein werkje. Recensie door Xander Niks.

Oorlog en oorlog - László Krasznahorkai

Ik heb de schrijver Krasznahorkai leren kennen als een cynicus die weinig hoop voor onze menselijke soort koestert, maar desondanks lees ik zijn boeken enorm graag, ik kan er niet omheen. Weerspreken kan ik hem niet en bovendien: de schrijver deprimeert me niet omdat hij een fantastisch verhalenverteller is en over een onuitputtelijke fantasie beschikt. Dit Oorlog en oorlog heb ik in één ruk uitgelezen. Recensie door Enno Nuy.

Waarom Jemen de warmste aandacht verdient - Hilde Vautmans

Dat de warmste week voor het grootste deel in het teken staat van Jemen is een mooi, warm en menselijk gebaar. We kunnen hen misschien geen fonkelend eindejaar bezorgen, maar de giften kunnen voor veel mensen wel echt een verschil maken. Alle beetjes helpen en elke ondersteuning die we aan mensen kunnen bieden, is goud waard. Nu is het alleen nog wachten op eenzelfde warme gift van Europa. Humanitaire en ontwikkelingssteun is inderdaad noodzakelijk, maar met geld alleen kan je helaas geen vrede kopen.

Vaderlandslievende verenigingen zijn vredesbewegingen - Geert Messiaen

Het is 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog eindigde. En 73 jaar geleden kwam een einde aan de Tweede Wereldoorlog. Voor heel wat mensen, waaronder mezelf, is oorlog iets wat ze nooit aan de lijve hebben meegemaakt en maar goed ook. We leven momenteel in West-Europa in de langste periode ooit zonder oorlog. We moeten ons daar bewust van zijn. Het is echter niet omdat de meeste Belgen vandaag nooit oorlog gekend hebben, dat de gewelddadigheden die in onze contreien tijdens de Wereldoorlogen, plaatsvonden zomaar vergeten mogen worden.

Philosophy of War and Peace - Danny Praet (red.)

Philosophy of War and Peace stippelt zonder twijfel een boeiende ontdekkingstocht uit langsheen meer dan drie millennia vol uiteenlopende opvattingen. Door verschillende verkeerde, doch wijdverspreide interpretaties van bepaalde beroemde teksten aan te kaarten en te betwisten, dagen Praet en zijn co-auteurs de lezer uit om ook over zijn of haar eigen opvattingen te reflecteren. Geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars, zou Churchill zeggen. Recensie door Veerle De Leenheer.

Moraal van het bijbelverhaal - Rudi Collijs

Het is weer kerst en dat zullen we dan ook weer geweten hebben. Nog nooit was de spoeling van het bestand der gelovigen zo dunnetjes als vandaag. Niettemin slaagt de kerstgekte er keer op keer in haar populariteit te behouden. Is het de hang naar samenhorigheid, naar gezelligheid en warmte in deze koude maanden, die het hem doen? Of is er meer dat aan ons knaagt en gaan we op zoek naar iets diepers, iets authentiekers, iets dichter bij de echte en welgemeende vrede? Iets dat verder reikt dan de intimiteit van onze vriendenkring?