Het lange hoofdstuk over de zin van het leven roept bij mij de vraag op: wat is de zin van mijn bespreking? Deze essayistische boekbespreking is te lang en te meanderend om als boekbespreking te dienen. Puur vanuit academisch perspectief, is dit tijdverspilling. Ten eerste omdat het onderwerp te breed is. Ten tweede omdat het niet gepubliceerd is in een peer reviewed journal. Ik voel veel voor Cheval: mijn niet gelezen en onzichtbare oeuvre van boeken en essays is wat mijn leven zin geeft, omdat ik er plezier uit put.
